Prywatny blog Mateusza "JAskra" Pitulskiego

Hobbystyczny początek roku 2012

2012-02-11T15:06:00.001+01:00

Początek roku przyniósł trochę wolnego czasu powodowanegoprzez nieustające bóle gardła (nawet teraz, kiedy piszę te słowa, jestem nabactrimie). Coś nie mogę doleczyć tego gardła i powoli zaczynam się nudzićsiedząc w domu (do stanu znudzenia miałbym daleko, gdyby nie moje lenistwo, bohobbysta zawsze znajdzie coś samorozwijającego ;)). Tak czy siak, ostatni okresnie minął zupełnie bezproduktywnie. Postaram się pokrótce streścić co takiegozrobiłem, w niniejszym wpisie. Po pierwsze utworzyłem niemal pełną bibliografiędrukowanych czasopism, w których miałem okazję publikować swoje teksty (a byłyto głównie recenzje gier planszowych). Ów spis znajduje się tutaj. Jest to dla mnie rzecz ważna,gdyż już nie pogubię się z tym w przyszłości. Jest wszystko w jednym miejscu,zebrane - jest git! Ponadto pojawiło się kilka pytań, dlaczego moje gry nie sąjuż nigdzie dostępne. Sprawdziłem, i faktycznie - nigdzie nie da się kupić aniMech Wars, ani Konkurencji. Szybka rozmowa z wydawcą, paczka, kurier i bach.Konkurencja jest dostępna w sklepie Grajfer, do którego link znajdziecie gdzieśpo prawej. Duma mnie rozpiera, moja gra dostępna jest w świetnym sklepie zplanszówkami i to w moim rodzinnym mieście. Jupi! To nie wszystkie newsy! Jużwkrótce (naprawdę wkrótce) mój kolejny tekst w druku i to w nowym magazynie. Coś się dzieje, dosłownie i w przenośni ;).Póki co nie będę zdradzał, szczegółów. Jak tylko ów artykuł się ukaże, to -tradycyjnie - będę anonsował na blogu. W nieco dalszej przyszłości zabrałemgłos (a raczej udzieliłem wywiadu) pewnemu innemu magazynowi, na bardzo ciekawytemat. Ten tekst ukaże się niestety nie wcześniej niż w czerwcu. Piona!

Moja recenzja gry Luna (REBEL Times #52)

2012-02-01T10:23:00.001+01:00

W najnowszym, styczniowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Luna. Zapraszam serdecznie do lektury.

Do porzygu!

2012-01-14T19:00:00.000+01:00

Stary rok zakończyłem rzygami, nowy zaś rozpocząłem sraczką(czy to znak, że będzie lepiej?). Rzygałem, uściślając, 20 minut przed nowymrokiem. Morał z tego taki, że nigdy więcej nie zastosuję ziołolecznictwa,wódki, piwa i tortilli z Biedronki w takim tempie. Nadal zostaję przystanowisku, że całe zło wyrządziła owa tortilla podarowana mi przez Gumę, za cobardzo dziękuję, bo w gruncie rzeczy była smaczna, a tylko ja wybrzydzam jakcham i prostak. Fakt, jest jednak faktem - mój żołądek zastrajkował. Niekojarzę nawet fajerwerków, które pewnie były, bo dużo wcześniej wszystko mi jużmigało jak w "Blinded by the lights". Nowy rok okazał się byćsraczkogenny z powodu grypy jelitowej. Nadal mi jeździ, ale już jest lepiej.Temperaturę jednak miałem wysoką, a i z tronu przez ostatnie trzy dni nieczęstoschodziłem, choć królem nie jestem. Nowy rok i końcówka starego towszędobylskie podsumownia. Jak było, co się udało, a co się zjebało (względnie- nieudało), to także plany na - jak to mówi ksiądz proboszcz - ten czas, któryBóg nam daje. W moich myślach 2007 jawi mi się rokiem quasidoskonałym, doktórego miniony rok ma baaaardzo daleko. Naprawdę bardzo. Znowu nie grałem (wdomyśle: prowadziłem, choć grać też nie grałem :)) ani razu w RPG (co gorszaprzestaję już sobie nawet obiecywać, że to zmienię), nie wymyśliłem żadnej gryplanszowej (choć pomysłów było parę, ale jakoś zabrakło sił), rapu słuchałemsporo, ale wyróżniającego się (nie mówiąc o świetnym) nie było na naszympodwórku chyba nic. In plus należy odnotować to, iż w Planszowaniu pojawiły sięnowe twarze no i w planszówki grałem tyle ile bym pragnął (szczególnie podkoniec roku), z czytaniem też najgorzej nie było (w końcu przeczytałem Grę oTron!). A jakie postanowienia na nowy rok? Wciąż te same: grać ile się da i wco się da, zaliczyć choćby jedną sesję RPG (tęsknię za tym klimatem, ale pewnosię nie uda, bo jedyna okazja to najpewniej konwent, a tam przedkładam imprezęnad sesję), obmyślić jakiś nowy planszowy/karciany twór, i wydać pewną gręmojego autorstwa, która długo na to czeka ;) (myślę, że do marca w tej kwestiiwszystko będzie jasne w jedną lub drugą stronę). Poważnie myślę też nad wietrzeniem półki z literaturą i szafy z RPG. Chyba czas się pozbyć tego i owego... :( Z wyjazdów to chciałbymzaliczyć Pyrkon. No i Przyjezierze oczywiście...

Moje recenzja gry Trio (REBEL Times #51)

2011-12-29T11:45:00.000+01:00

W najnowszym, grudniowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Trio. Zapraszam serdecznie do lektury.

Se leci czas

2011-12-12T18:09:00.001+01:00

Dzieciaki ze szkoły społecznej Edukacja grają w Polowanie na Robale

Ostatnio jest bardzo pracowicie. Jeszcze nie w skalikasującego arbuzy w Biedronce (a właśnie arbuzy, ot taki kaprys), ale jak namoje wrodzone lenistwo - dosyć pracowicie. Niby mało przedmiotów na socjologii,ale zajmują sporo czasu. Zachciało mi się być animatorem kultury (taką obrałemspecjalizację), co też zajmuje czas. Wypełnia ów bezcenny dar czynnościami takzajmującymi jak robienie zdjęć ludziom na starówce. Zarówno tym chodzącym jak istojącym, tym gadającym jak i żrącym kebaba. Były przebłyski, ale nadal nielubię fotografii co, widać w blipokienku po prawej stronie kwadratu (czy też prostokąta) zwanego ekranem. Czaswypełnia także fucha - prezentowanie gier w toruńskich szkołach. Zamieniam sięw nauczyciela i... cholera to jest ciekawe zajęcie. Zaczynam lubić dzieci,zaczynam powoli nie unosić się z powodu hałasu panującego w szkole. Jakożołnierz Grajfera (ŻG) pokazuję, tłumaczę a czasem i sam sobie grywam. Dzieciomsię podoba, mnie się podoba. Życ nie umierać. Tylko prezentów na Świąta jeszczenie kupiłem...

Maluchy z SP nr1 rozgrywają partyjkę Hooop!

Recenzja gry Mare Balticum (REBEL Times #50)

2011-11-28T13:56:00.001+01:00

W najnowszym, listopadowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Mare Balticum. Zapraszam serdecznie do lektury.

Horrorowe filmy i durna bajka

2011-11-18T09:06:00.001+01:00

O dziwo ostatnio obejrzałem kilka filmów. Umilam sobie nimiczas, w którym robię odsapkę od drugiego tomu Pieśni Lodu i Ognia(Starcie Królów). Naszło mnie na horrorowy oldschool. Obejrzałem Hellraisera,przy którym były ze dwa momenty, w których się bałem, jednakże był teżniepohamowany śmiech, powodowany efektami specjalnymi, jakby to powiedziałksiądz proboszcz: tamtych czasów. Plastelina, galareta i guma, to główneatrybuty "tych złych". Z tej tradycji nie wychyla się także kolejnyfilm, ostatnio przeze mnie obejrzany, a który mimo tego całkiem wysoko oceniam(inna sprawa, że to film na podstawie H. P. Lovecrafta, a sam ten fakt znaczniezwiększa ocenę). Mowa tu o filmie Necronomicon (1993 rok produkcji), którypomimo sporej dawki tandety, kiczu zaserwował także to co kocham w horrorach:strach, zadumę, przerażenie nie tyle samymi strasznymi scenami, co może raczejogromem i tajemniczością świata w jakim na co dzień funkcjonujemy. No i do tegosceny, jak ta zamieszczona w tym wpisie. Bajka :D. Żeby nie było tak kolorowoto widziałem również ostatnio Przygody Tintina w 3D (siostra wyciągnęła mnie naseans). 3D było takie że sporą część projekcji siedziałem bez specjalnych okularówi różnicy nie widziałem, a film można by skomentować tak:ŁUBUDUUUUTRATTTTAJEBDUP. Chyba się starzeję, męczy mnie ilość jatki w filmachdla dzieci. Kino opuściłem z bolącą głową.

W poszukiwaniu gier na PSP...

2011-11-09T20:08:00.001+01:00

Poszukując jakiś ciekawych tytułów na Playstation Portable, natknąłem się na coś takiego:

Gra nosi tytuł: Parappa The Rappa. Oto jej opis:

(W grze) Wcielamy się w rolę Parappy, młodego rapera, który odwiedza plansze, na których znajduje różne niezwykle charakterystyczne postacie. Z każdą z nich po chwili zaczyna rapować ("przy okazji" próbując zdobyć serce jego miłości życia, sympatycznej Sunny Funny), a zadaniem gracza jest pomóc sympatycznego ziomkowi w "zarapowaniu" wszystkich, bardzo wpadających w ucho kawałków muzycznych; rapujemy wciskając rytmicznie odpowiednie klawisze konsoli. Duża doza humoru i doskonała oprawa dźwiękowa, to charakterystyczne cechy Parappy. Hasłem przewodnim gry jest "Musisz uwierzyć!" Parappa po każdej piosence przypomina, że wszystko można osiągnąć, jeśli tylko mocno się tego pragnie i wierzy się we własne umiejętności.

Po głowie obija mi się:

Hasłem przewodnim gry jest "Musisz uwierzyć!"

Hasłem przewodnim gry jest "Musisz uwierzyć!"

"Musisz uwierzyć!"

KURWA NIE WIERZĘ, zaprawdę powiadam - nie wierzę.

Chyba czas zostawić PSP na kołku (parafrazując Eldo skoro już o rapie jest mowa). Tak świetna konsola, a takie fafarapasraka gry na nią wychodzą.

Moja relacja z Coperniconu 2011

2011-11-05T07:48:00.001+01:00

W dniach 14-16 października Toruń po raz kolejny został nawiedzony przez rzesze fanów fantastyki oraz wszelkiej maści gier. Przybyli oni na kolejną edycję Festiwalu Gier i Fantastyki Copernicon (który kontynuuje bogatą, toruńską tradycję imprez tego typu – takich jak Zahcon czy Toruńskie Dni Fantastyki). Czy Copernicon jest godnym reprezentantem tego, co wszyscy kochamy, swoistej kultury fantastycznej oraz kultury grania czy to w gry planszowe, karciane, RPG, czy też komputerowe lub konsolowe? Bo działo się wiele..

Ciąg dalszy tutaj.

Recenzja gry Rekiny Biznesu (REBEL Times #49)

2011-10-30T10:54:00.002+01:00

W najnowszym, październikowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Rekiny Biznesu. Zapraszam serdecznie do lektury.

Chcę zimy!? (miało być: Winter is coming!)

2011-10-18T19:08:00.004+01:00

Już wkrótce, zleci, oj zleci, będę miał znowu biały widok zaoknem, dokładnie z miejsca gdzie piszę te słowa. A dach będzie jęczał odwyjącego wiatru. Ja natomiast będę leżał sobie w łóżku z jakąś dobrą lubzupełnie niedobrą lekturą (nawet jak książka nadaje się tylko do tego by o kantdupy ją roztrzaskać, to - przez szacunek do autora - staram się ją doczytać dokońca). Symbolem idealnej książki na zimowy okres, wydaje się być Gra o TronMartina, szczególnie zaś rozdziały odbywające się przy murze oddzielającymdziką północ od ogólnopojętej cywilizacji. Gdy czytam fragmenty o nim (murze) czuję podniecenie jakza czasów lektury o tajemniczym Brokilonie z Wiedźmina Sapkowskiego (którego to Sapkowskiego było mi dane zobaczyć na tegorocznym Coperniconie, a nawet wysłuchać spotkaniaautorskiego i czapnąć autograf). Zima to z jednej strony pizgawka, z drugiejzaś, śnieg, który jest bardzo fajny, gdy wystarczająco długo nie leży (miesiącśniegu, a potem elo). Śnieg zaś mimo wszystko, kojarzy mi się przeważnie dobrze - z sankami zadzieciaka i zeszłorocznym wyjazdem z rodzicami i znajomymi na snowboard. Zimama coś magicznego. Podobnie zresztą jak targi Spiel w Essen (już za dwa dni,będę siedział jak palant przed kanałem video live i chłonął tę atmosferę jakgąbka), kiedyś tam pojadę, nie ma innej opcji. Magiczny jest też czas Święta Zmarłych.I choć kocham wakacje letnie, to za zimowym klimatem już mi tęskno. Nie miniejednak dużo czasu, jak będę przeklinał zimową aurę. Tymczasem dajcie sięponieść (kawałek Bisza idealnie uzupełniający obraz wpisu i zdjęciezeszłoroczne, widok z mojego okna).

Recenzja gry Merkator (REBEL Times #48)

2011-09-29T09:40:00.002+01:00

W najnowszym, wrześniowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Merkator. Zapraszam serdecznie do lektury.

Blaszak po latach (25.09.2011)

2011-09-26T20:53:00.001+01:00

Rock n' Roll

Pivot kadr po kadrze

Ten sam Pivot

Hop-siup

Grajnd na ciężkim rapie ;)

Autorem zdjęć jest Miłek, dzięki!

[*]

2011-09-19T20:39:00.002+01:00

Nikt nie umarł. Wszyscy żyją. Bynajmniej Ci, którzy powinni żyć - żyją. Gorzej lub lepiej, ale jednak. Niemniej coś się skończyło. Przede wszystkim skończyła się miejscówka, której na tym blogu poświęciłem troszkę miejsca. Nie chce mi się zerkać do archiwum, ale wierzę że było o niej wystarczająco dużo, gdyż na to zasługiwała. Chata Wujasa (w skrócie CHW). To w CHW odbywały się legendarne SZPAKi, najlepsze imprezy planszówkowe życia, żaden konwent się do nich nie umywa. To w CHW puszczaliśmy z dymem to i owo, to tam piliśmy gin z tonikiem, piwo, wódkę, ale i herbatę. Pustka. Żal mi tego miejsca, przywiązałem się do niego jak do własnego domu, bo w pewnym sensie właśnie tym było dla mnie to mieszkanie. Spały tam osoby, które na to zasługiwały. Znajomi, przyjaciele, koleżanki (a nawet więcej). To tam spotykaliśmy się gdy na dworzu pizgało (czy to upałem, czy też ziąbem). Tam chrupaliśmy chipsy, piliśmy colę (taa, wtedy jeszcze lekarz nie zabraniał mi jej pić). Noce na Jakubskim... zresztą już o tym pisałem. Powroty po imprezach, z brzuchem wypełnionym kebabem, głową upojoną alkoholem. Poranny redbull, na podłodze ogromne pająki, kurz, przyjemny nieład. Kochałem chwile tam spędzone.

Dziś byliśmy z Miłkiem spojrzeć na mieszkanie - z podwórka. Na balkonie suszą się gacie i inne lumpy nowych lokatorów. Obco, pustka, żal. Jeśli byłeś w tym mieszkaniu na jednej z imprez, SZPAKu, spałeś tam, przyszedłeś się wysrać, cokolwiek, zapal wirtualny znicz. To było idealne miejsce. Było.

Przyjezierze 2011 (20.08-30.08.2011)

2011-09-03T10:33:00.009+01:00

Nie wierzę. Czerwiec! Pieprzone trzy miesiące nie napisałem nic na bloga. Kajam się. Takich downtime'ów już dawno nie miałem. Już naprawiam tę zwłokę i powracam z notką o... Przyjezierzu, które skończyło się 30 sierpnia, parę dni temu. Do Przyjezierza jechaliśmy ekipą drugi rok z rzędu, tym razem w osiem osób. Ponownie było bardzo fajnie, może nieco mniej epicko, ale nadal niemal idealnie. Nadal tak dobrze, że już z utęsknieniem spoglądam na kalendarz, odliczam do przyszłych wakacji, by znowu znaleźć się na tarasie pijąc piwo, na pomoście nad jeziorem paląc, rozmawiając, śmiejąc się, chłonąc atmosferę jak gąbka. Odświeżyliśmy stare znajomości, Guma biegał z nożem i puszczał szatańską muzykę, ja puszczałem rap, tym razem za to nikt się nie puszczał ;). Kąpaliśmy się rano, wieczór, we dnie i w nocy, co okupiłem bolącymi nerkami. Przyjezierze w sierpniowe noce jest jednak kurewsko zimne, szczególnie gdy debilą modą idzie się kąpać przy - niemalże - huraganie. Brr, do teraz mi zimno. Graliśmy sporo w planszówki (hitami były: Through the Ages, Merkator i Chez Geek), graliśmy na Nintendo Wii, na którym brylował znany z DSa Mario Kart. Zresztą na dwóch DSach też w niego graliśmy. Horrorów obejrzeliśmy tyle, że już niemal mnie nie straszą. No chyba, że wykrzywione japońskie ryje. Te zawsze będą dla mnie straszne.

Szatańska muzyka Gumy:

Tutaj filmik z The Grudge, obrazujący to, dlaczego boję się japońskich ryjów: http://www.youtube.com/watch?v=CrSrkp4evPA

Recenzja gry Piraci: Karaibska Flota (REBEL Times #47)

2011-09-03T10:03:00.003+01:00

W najnowszym, sierpniowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Piraci: Karaibska Flota. Zapraszam serdecznie do lektury.

Recenzja gry Onirim (REBEL Times #46)

2011-07-29T07:57:00.002+01:00

W najnowszym, lipcowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Onirim. Zapraszam serdecznie do lektury.

Relacja z Avangardy 007 w Informatorze Konwentowym

2011-07-28T10:53:00.003+01:00

W serwisie Informator Konwentowy pojawiła się moja relacja z tegorocznego konwentu Avangarda (edycja 007). Zapraszam serdecznie do lektury.

Recenzja gry Qubix (REBEL Times #45)

2011-06-27T19:38:00.004+01:00

W najnowszym, czerwcowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Qubix. Zapraszam serdecznie do lektury.

RURA

2011-06-22T21:31:00.006+01:00

Dwa ostatnie dni na desce były epickie. Poczułem się jak za dzieciaka. Filmik nie jest może specjalnie zajmujący, zwłaszcza że był nagrany z biegu i to dopiero jak zaczynaliśmy jeździć na tej genialnej miejscówce. Planujemy się wybierać ponownie bo fun jest ogromny. Po raz kolejny żałuję, że nie jestem niższy, tak mógłbym powymiatać. Wałcz żałuj, że Cię nie ma tu z nami, Guma, przyjeżdżaj to też tam razem pośmigamy. Czuję, że mielibyście zajawkę. Budowa mostu jednak na coś się przydaje...

Powoli do celu?

2011-06-18T13:58:00.004+01:00

Dużo się dzieje. Czasem myślę, że za dużo, a czasem - przeciwnie - że w sam raz. No bo co by to było jakby się nic nie działo? Niemiałbym czego pisać, czego wspominać, o czym opowiadać. Miałbym niedużo. Tak czy siak cieszę się, że naokoło mnie się uspokaja (a może to pozór?). Może te słowa za jakieś... spójrzmy na zegarek... 7 godzin będą nieaktualne. To wtedy pojawią się wyniki ostatniego egzaminu. Boję się o nie, jak o własne dzieci. Tak, to chyba trafne uchwycenie tej sytuacji, choć dzieci nie mam i nie planuję mieć (bo i z kim?). Przyszłość z utraconym ukochanym dzieckiem byłaby najpewniej tragiczna. Wspominałbym jak chodziłem z nim na bujaczki, jak grałem z nim w planszówki (to on zawsze zabierał mi mój ukochany niebieski kolor pionów), jak robiłem to śmo i owo. Dzieci, jak już wspominałem nie mam, toteż starczy tej analogii. Nie zmienia to faktu, że przed 22.00 będzie sraczka (w przenośni oczywiście, choć kto wie, wujek który jest u mnie w odwiedzinach od tygodnia, dostał paskudnej grypy polegającej na domyślacie się czym), a potem załamanie lub ulga. Tak czy owak się napiję. Na ten moment zdaje mi się, że jak wynik będzie negatywny to się upiję, tak, na pewno. A jak pozytywny? To się okaże. Z licencjatem kiepsko. Staram się mobilizować, ale nawet teraz wolałem napisać notkę na bloga niż ciułać kolejne znaki mojej pracy. Wczoraj byłem na przedostatnim spotkaniu Planszowania w tym sezonie. Miło się grało. Potrzebowałem grania, po tygodniu nauki.

(Nie)Rap na dziś#14

2011-06-04T14:08:00.000+01:00

Ogromnie się jaram. Mistrzostwo!

Recenzja gry Keltis: der Weg der Steine (REBEL Times #44)

2011-05-30T13:31:00.002+01:00

W najnowszym, majowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Keltis: der Weg der Steine. Zapraszam serdecznie do lektury.

Juwenalia 2011, Masta i takie tam

2011-05-18T20:02:00.009+01:00

Mam parenaście minut na to by wklepać coś na bloga. Zmusiłem się do oderwania od lektury "Amerykańskich Bogów" Neila Gaimana. Bardzo fajna książka. Lubię styl tego pisarza, jego książki to raczej nie horrory, ale jest w nich coś tajemniczego. Coś takiego jak przechadzanie się nocą po Jakubskim. Tak, chyba o to chodzi. Przechadzanie się nocą po Jakubskim we wiosnę, na śrubie (zresztą wiosna nie wiosna, noc na Jakubskim zawsze będzie dla mnie ogromnym przeżyciem, z wielu względów, zdecydowanie chcę tam spędzać noce, choć wielu najpewniej chciałoby spieprzyć stamtąd jak najdalej). Jest w tym troszkę grozy, rozmyślań egzystencjalnych i troszkę czegoś jeszcze z pewnością. Ogólnie to nie mam czasu, Juwenalia zaś nie były w tym roku tak epickie jak poprzednio (pomimo tego, że na planszówkach juwenaliowych było naprawdę fajnie, aczkolwiek braku kontaktu do Kasi sobie nie daruję, mniejsza). Jutro Masta Ace w NRD. Czekam na ten koncert jak dzieciak na prezenty pod choinką. Z kawałków Ace'a utworzyłem sobie niekończącego się loopa, który w kółko leci na słuchawkach i głośnikach. Ten koncert może być przełomowy. Pierwszy zagraniczny raper, którego koncert odwiedzę (i to jaki!). Znowu boli mnie gardło, boję się żeby choroba nie zburzyła mi planowanego pięknego, jutrzejszego wieczoru. Najbardziej wkurza mnie to, że gardło boli mnie na własne życzenie - na Juwenaliach je przeorałem. A nie było warto. Abradab już zawsze będzie kojarzył mi się z tekstem: "Toruń powiedzcie kurwa". A tłum: "Kurwa".

Zdjęcie cmentarza żydowskiego na jakubskim przedmieściu zaczerpnięte stąd.

Rap na dziś #13

2011-05-10T12:36:00.003+01:00

Kolejny, trzynasty (na szczęście ;)) Rap na dziś ponownie dla WENY. Singiel zapowiadający pierwszy, oficjalny solowy album wymiata. Płyta, na którą baaardzo czekam, chyba najbardziej w tym roku.

Recenzja gry Glen More (REBEL Times #43)

2011-04-28T08:06:00.003+01:00

W najnowszym, kwietniowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Glen More. Zapraszam serdecznie do lektury.

Gównianie

2011-04-21T19:53:00.005+01:00

Kolejny dzień. Wstaję z wyra. Właściwie to tak nie do końca nawet. I tak większą część dnia wyleguję się na łóżku, leżakuję jak w pieprzonym przedszkolu i czytam książkę (aktualnie "Głos Boga" Soboty, nudne to okrutnie). Dawno nie byłem taki chory. Dziś jest dziewiąty dzień jak nie wychodzę z domu (no dobra, wyszedłem raz na referat i raz do lekarza). Tydzień miałem anginę, brałem antybiotyk. Poszedłem do lekarza na kontrolę, a on: "Anginy już nie widać, za to mamy zapalenie oskrzeli". Sru, drugi antybiotyk. Kaszlę jak dziki, w dodatku brzoza, o którą walczyłem przy budowie domu (miała zostać wycięta) właśnie mi się odwdzięcza. Kwitnie. Moje płuca to istna łąka, a ja świszczę jak świerszczyk, a kaszlę jak... chuj go wie. Za oknem lato, za to w mojej głowie zima, nawet jesień bardziej. Chodzę nachmurzony między łóżkiem a posiłkami. Pasę się. Śniadanie, leżenie, obiad, leżenie, kolacja, noc - leżenie. Książka nudna w cholerę. Ja chcę na dwór, na kosza! Ja chcę grać w planszówki (dawno już tak mało nie grałem)! Na domiar złego licencjat wisi na mną jak gacie suszące się na balustradzie starówkowego balkonu. Gacie, z których zaczyna kapać mokre gówno. Muszę się spieszyć, żeby nie było za późno. Żeby na mnie nie spadło.

Rap na dziś #12 i pare słów o koncercie WENY i Rasmentalismu

2011-04-10T12:19:00.008+01:00

Rozpierdol. Tak jednym słowem mógłbym streścić wczorajszo-dzisiejszy koncert WENY i Rasmentalismu. Fakt faktem, że Art Cafe to nie jest wymarzony lokal na koncerty. Upał, nagłośnienie typu bum-trzask, jedynie plus za szatnię. Przy tak gorącej (dosłownie i w przenośni) atmosferze, stanie w kurtce byłoby zgoła nieprzyjemne. Na plus zaskoczył mnie jeden z supportów, to znaczy Projekt Ganges duetu toruńsko-włocławskiego. Ich pierwsza płyta wychodzi jeszcze przed wakacjami. Na pewno sprawdzę. Singiel macie powyżej. Cut z Eldo w roli głównej nie może mi wylecieć z głowy. Chodzę i nucę: "Naprawdę chciałbym wiedzieć co czujesz". Support nastroił pozytywnie do dalszej części. A tam już była miazga. Jak WENA, Ras, Mentos i reszta ekipy weszli na murko-scenę (nie pytajcie...) to niemal z zajawki uderzyłem w ultra-niski sufit. Poszła z połowa kawałków z płyty "Duże Rzeczy", do tego ze dwa których nie znałem, i dwa z solówki WENY (tak Szati, żałuj, było Salutuj! a słyszenie jak cała sala skanduje "proste kurwa, z moim głosem współgra" becenne :)). Po koncercie pogadałem chwilę zarówno z WENĄ jak i Rasem. Tak miłych i mających dystans do siebie raperów jeszcze nie widziałem. Pokłony. Tym bardziej pozostają oni w ścisłej czołówce moich ulubionych raperów. WENA powiedział mi, że jego solówka przed wakacjami. Nie mogę się doczekać. Dzisiejszy, specjalny, Rap na dziś. Dla Salutuj! i Tylko kochać. To jest dobry rap. Aż powiem - prawdziwy rap, ku uciesze znajomych ;).

Recenzja gry 303 (REBEL Times #42

2011-03-30T12:24:00.002+01:00

W najnowszym, marcowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry 303. Zapraszam serdecznie do lektury.

Pyrkon 2011, już jutro

2011-03-24T09:47:00.001+01:00

Taak, jutro kolejny Pyrkon. Mała kalkulacja. Będę już... 6 raz. Wyobrażacie sobie to? Toż to 1/4 mojego życia. 1/4 lat, mojego życia była okraszona, dorocznie Pyrkonem. Kawał historii, dziesiątki nowych znajomych, imprez, chwil o których się pamięta, nieco dłużej niż byle jaką weekendową imprezę. Pyrkon jest wyjątkowy i basta. Na żadnej cyklicznej imprezie nie byłem tyle razy z rzędu. Niemniej, tegoroczna odsłona sprawia, iż jadę w małej niepewności. Nowe miejsce, z jednej strony wystawne i z przytupem, z drugiej zaś, pozbawione odrapano-żulowego klimatu starego Dębca. Zawsze gdy mogłem tam wracać, czułem się jakby w istocie przestrzeń się zakrzywiła, sprawiając, iż znalazłem się w jednym z fantastycznych wymiarów. Chwile tam spędzone, urok brzydoty okolicy (dziwnie to brzmi, ale coś w tym jest) sprawiały, że chciało się tam wracać. Rozpieprzony peron Poznań-Dębiec, po którym kursował piękny parowóz (niemal jak ze znakomitej powieści Rowling), psia buda, w której miła Pani (przy trzecim wyjeździe na Pyrkon doskonale już ją pamiętaliśmy) przygotowywała nam kebab z frytami, który był prawdziwym zbawieniem dla umęczonych konwentowiczów. Każdy Pyrkon był jedyny w swoim rodzaju, wyjątkowy. Początki to wyjazdy z Orlicą, gdzie nawet nie sypiałem na miejscu (o czym zresztą Borg wszystkim rozpowiada :P), to były początki mojego konwentowania. Dalej ekipa z roku na rok się powiększała. Orlica co prawda przestała jeździć, za to reszta moich znajomych wsiąkła - MossGrande, Zibol, Guma, Scorgon, Karol, jeździła też Kitsune. Dla nas Pyrkon rozpoczynał się już w pociągu, gdzie graliśmy i dyskutowaliśmy o fantastyce i nie tylko. W tym roku, wybieram się tylko ze Scorgonem. Coś się posypało, choć przyznać trzeba, że każda z tych osób ma dobry powód by nie jechać. Szkoda. Wierzę, że nie zaważy to na jakości mojej zabawy. Choć obawy są. Nowe miejsce, brak zwartej ekipy. Początek końca czy może start równie ciekawej przygody?

Mój dzień składa się z nocy

2011-03-11T08:35:00.001+01:00

Wstaję. Jest ciemno (choć niedługo będzie już jasno). W ostatnich dniach (miesiącach?) jest coś onirycznego. Jest ranek. Wsiadam w tramwaj, oczy mam na wpół przymknięte ze zmęczenia, buja jak cholera. Obijam się o ludzi, o metalowe drążki do trzymania się, jakże podobne do tych w nocnych klubach (w końcu mój dzień składa się z nocy). Wysiadam na Placu Teatralnym. Ostatnio niemal przejechał mnie tramwaj. Było sporo strachu i kupa śmiechu, ale to najlepiej opowiadam "na żywo", toteż na tym poprzestanę. Kieruję się w stronę harmonijki. Ludzie, studenci, stoją przed budynkiem, większość kopci szlugi. Zupełnie jak przed klubem podczas imprezy (nocnej imprezy). Chciałoby się napisać - "głupia ustawa", ale zapomina się o tym, że i przed podpisaniem ustawy ograniczającej palaczy we wnętrzu harmonijki palić nie można było. Zajęcia to te godziny kiedy zapadam, w krótki, niespokojny sen, reszta dnia (nocy!) składa się z gorączkowej szamotaniny w łóżku. W łóżku dnia? W ciągu dnia? Nie, przecież mój dzień składa się z nocy. Na obiad kebab, pizza. Zło, które jada się tylko w nocy, na śrubie, kiedy innego jedzenia na mieście nie ma, a napełnić bebzun trzeba. Przynajmniej normalni ludzie jedzą takie cuda tylko w nocy lub na śrubie? Albo nie jedzą ich wcale? Moja mama nie je. Kolejna dawka lataniny, wieczorem kończy się dzień (noc). Zbliża się upragniona noc i wtedy czuję się jak za dnia. Jak za dnia w najlepsze wakacyjne dni. Mogę się pierdzielnąć i nic mnie wówczas nie obchodzi.

Rap na dziś #12

2011-03-06T10:18:00.005+01:00

Nie słucham Peji. Peji słuchają ludzie prości, ludzie ze wsi. Słuchają go na przemian z Kalwi i Remi i innym Dicho. Nie znaczy to, że Peja pośród morza gówniatych kawałków nie ma perełek, numerów przed którymi chylę czoła i bujam łepetyną. Tak właśnie było z "Jest jedna rzecz", "Randori" i "Głuchą nocą". Tak jest z dwoma poniższymi, które ukazały się na płycie mającej premierę wczoraj, to znaczy - SLU "Reedukacja".
P.S. Jak usłyszałem ostatnie wejście w pierwszym z zamieszczonych kawałków to niemal łzy stanęły mi w oczach. Skojarzyła mi się "Głucha Noc", a wraz z nią jedne z najlepszych momentów mojego życia.

Recenzja gry Magnum Sal (REBEL Times #41)

2011-02-25T08:09:00.003+01:00

W najnowszym, lutowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Magnum Sal. Zapraszam serdecznie do lektury.

O blogu ostatnimi czasy

2011-02-23T11:53:00.004+01:00

Mój blog zamienił się ostatnio w bilboard. Taki z reklamami. JAskier napisał to, JAskier napisał tamto. Siamto i owamto. Poniekąd jest to dobre. Za sprawą takiego postępowania kryją się też plusy. Jeśli kogokolwiek interesują moje około planszówkowe pisaniny, to jest on na bieżąco informowany. Od dość dawna każda moja publikacja jest anonsowana na blogu. Są też minusy. Na moim blogu pojawia się zdecydowanie mniej wpisów, które winny być typowe dla takiego miejsca. Jest parę przyczyn o tym stanowiących. Po pierwsze na uczelni dzieje się... ostro. Zajęć i ilość przyswajanych materiałów na tej, wydawałoby się, "łatwiej i o niczym" socjologii zrobiło się nagle multum, a i powoli trzeba się zabrać za licencjat. To jest pierwszy powód. Drugi, stosunkowo łatwo wynikający z tego o czym pisałem na początku, powód, jest taki, iż miesiąc w miesiąc piszę tekst (lub teksty) do REBEL Times, co też zabiera cenny czas, ale co robię z przyjemnością i dopóki będę mile widziany w redakcji, będę miał czas i zwyczajnie będzie mi się chciało, to będę to robił. Mimo wszystko będę się również starał nie zaniedbywać bloga. Piszę go już tak długo, wiem że jestem w miarę systematyczny w tej kwestii (przynajmniej dotąd tak było) i głupotą byłoby zamykać całość. To świetny album, kupa historii, wspomnień. Ostatnio przeglądałem sobie dawne posty, jedne z pierwszych. Super uczucie. Głupi ten kto nabija się z prowadzenia bloga.

Podrzucone/wyszperane w sieci #14

2011-02-07T11:43:00.003+01:00

Dziś taki mały demot, idealnie ilustrujący moje i Miłka przemyślenia z sobotniej imprezy.

Jeż Jerzy, już niedługo...

2011-01-31T12:42:00.003+01:00

Ładnych parę lat czekania, ale ta chwila jest bliska. Już w marcu do kin trafi film Jeż Jerzy, będący ekranizacją bardzo znanego cyklu komiksowego o tym samym tytule. Ja idę do kina na pewno. Choćby po to, by przekonać się jak wypada postać mojego... - hmm - nie napiszę dzieciństwa, bo byłoby to trochę patologiczne dzieciństwo z Jerzym jako idolem, ale późnej młodości - tak, to już brzmi lepiej. Poniżej zamieszczam najnowszy trailer promocyjny.

Dziwnym trafem Youtube zabronił wstawiać filmik na bloga... Tutaj link do niego: http://www.youtube.com/watch?v=FV1OY1XP2vE

Recenzja gry Apples to Apples (REBEL Times #40)

2011-01-25T21:34:00.003+01:00

W najnowszym, styczniowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Apples to Apples. Zapraszam serdecznie do lektury.

Rap na dziś #11

2011-01-18T19:28:00.004+01:00

Nieco ponad rok trzymania kciuków i jest. Niemal natychmiast poleciałem do sklepu po oryginał i zapowiada się miazga. Nie wiem czy miazga na miarę "Kambek jak dżejzi", ale kichy na pewno nie będzie. Zresztą singiel i teledysk nagrany do niego mówią same przez się. VNM w końcu doczekał się legalnej płyty. Należało mu się, oj należało... Teraz tylko czekam na jakiś koncert w Toruniu. Tymczasem Venom z każdym kolejnym kawałkiem pnie się coraz wyżej w moim top...

Podrzucone/wyszperane w sieci #13

2011-01-13T20:11:00.001+01:00

Nowy hit internetu przed Wami. Czy taki bardzo nowy to nie wiem, ale wyszperałem dopiero teraz. Zwracam uwagę na szczególnie fajne łączenie słownictwa amerykańskiego z polskim.

Felieton "Teoria głupoty" (Świat Gier Planszowych #16)

2010-12-29T20:03:00.006+01:00

W najnowszym numerze Świata Gier Planszowych (zima 2010 - 2011) ukazał się mój felieton pt. Teoria głupoty. Informacja ta jest dla mnie o tyle znacząca, iż jest to mój pierwszy felieton, który ukazał się w druku. Świat Gier Planszowych kupicie w salonach sieci Empik, Kolporter, oraz dobrych sklepach z grami planszowymi.

Recenzja gry Basilica (REBEL Times #39)

2010-12-29T12:22:00.002+01:00

W najnowszym, grudniowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Basilica. Zapraszam serdecznie do lektury.

Pizgaaa!

2010-12-17T14:29:00.003+01:00

Chciałem napisać notkę o pogodzie jaka panuje dookoła, ale Game pięknie opowiedział całą sytuację. Video skierowane jest do fanów z Polski i tłumaczy dlaczego Game odwołał w ostatniej chwili swój koncert w Polsce w Warszawie w klubie The Fresh. Swoją drogą miał być legendarny koncert gangstera z LA, a wyszło jak zwykle...

Podrzucone/wyszperane w sieci #12

2010-12-09T14:03:00.002+01:00

Nowy hit internetu przed Wami. Cytat na dziś: "W moich żyłach płynie rocket fjułl a nie jakieś tam dziadostwo" :) Enjoy.

Rap na dziś #10

2010-11-30T15:21:00.012+01:00

Jubileuszowy, dziesiąty Rap na dziś nie dla byle kogo. Dla rapera, na którego czekałem blisko 10 lat (bo tyle słucham mniej-więcej rapu). Tyle właśnie czekałem na kogoś, kto godnie zaprezentuje moje miasto w tej muzyce. Rok temu wyszła jego płyta, która nadal stanowi ścisłą czołówkę tego co słucham. Dziś przyszła pora na pierwszy teledysk. Teledysk do kawałka, który jest w ścisłym top moich ulubionych numerów z jego płyty. Toruń jest dumny. Ja jestem dumny. Przed Wami klip do Nie byłem nigdy Małpy.

Recenzje gier Keltis i 51 Stan (REBEL Times #38)

2010-11-30T14:55:00.005+01:00

W najnowszym, listopadowymn numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazały się aż dwie moje recenzje - Keltis i 51 Stan. Zapraszam serdecznie do lektury.

Z Pezetem...

2010-11-29T12:47:00.009+01:00

Pogadałem chwilkę po koncercie, czapnąłem autograf i zrobiono mi zdjęcie z jednym z moich ulubionych raperów. Jestem kontent, ale nie do końca. Po pierwsze, jak widać, aparat lekko się zwiesił, dlatego pezet po lewej lekko przyciemniony ;), poza tym dostalem nauczkę, że do Lizard Kinga chodzi się punktualnie (jedyny klub w Toruniu, w którym koncerty rapowe odbywają się punktualnie i kończą się o 22.00 z powodu ciszy nocnej sic!!!). W związku z tym, że przyszliśmy o 21.45. Załapaliśmy się na 4 kawałki, w tym dwa acapella, bo wyłączono nagłośnienie i mikrofony z powodu ciszy nocnej. Żenua. Także kasa nieco wyrzucona w błoto, bo przyszliśmy na końcówkę. Żałuję tym bardziej bo atmosfera była fajna a nagłośnienie naprawdę dobre. Pozostaje mi czekać na następny koncert, i tak, tym razem już będę punktualnie...

Podrzucone/wyszperane w sieci #11

2010-11-23T08:59:00.001+01:00

Genialne. Tak akurat, podpasowało z premierą Insygni Śmierci, dlatego wrzucam.

Pnącza w "Big chain of generosity" na BGG

2010-11-09T09:29:00.002+01:00

Użytkownik Ben Bateson wystawił do "Wielkiego łańcucha hojności" między innymi wielkoformatowy egzemplarz Pnączy. Więc jeśli jesteś zainteresowany grą jest spora szansa aby ją wygrać, wystarczy wyrazić chęć zdobycia Pnączy komentując ten wpis Bena. Jakkolwiek zainteresowanie jest spore, gdyż chrapkę na Pnącza wyraziło już 6 osób (spośród 7 biorących udział!). Każdy z uczestników wyrażających chęć na zdobycie gry wymienia tylko dwa tytuły (spośród dziesięciu wystawionych przez Bena). Jest to dla mnie niemała nobilitacja, zwłaszcza, że jedną z wystawionych gier jest Geschenkt!, gra w mojej opinii bardzo dobra.

Recenzja gry Tańczące jajeczka (REBEL Times #37)

2010-11-03T21:03:00.003+01:00

W najnowszym, październikowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Tańczące jajeczka. Zapraszam serdecznie do lektury.

Podrzucone/wyszperane w sieci #10

2010-10-29T11:33:00.004+01:00

News specjalnie dla Gumy ;). Pędzące Żółwie w wersji komputerowej są na sieci. Tutaj można sobie pograć i to z genialnym dubingiem ;D Polecam.

*Zdjęcie pochodzi z serwisu BoardGameGeek, autorem jest użytkownik Araneuz

Rap na dziś #9

2010-10-28T15:29:00.003+01:00

Po bardzo dobrych "Kwiatach zła" z 2008 roku Pih wskoczył na moją listę raperów obowiązkowych. To znaczy takich, obok premier których nie przechodzę obojętnie. Zakochałem się w jego płaczliwo-skrzeczącym głosie i nieprostackich tekstach (choć zdarzają mu się kiczowate numery, szczęśliwie rzadko). W każdym bądź razie, już 6 listopada czwarty solowy album Piha pod tytułem "Dowód rzeczowy nr 1". Jeszcze nie było premiery a już śmigają 4 singlowe teledyski. Muszę przyznać, że każdy z nich miażdży. Taki rap lubię, album zamówiony. Sprawdźcie sami.

Copernicon 2010, moje gry, komputer...

2010-10-19T14:34:00.006+01:00

Piszę coraz mniej na bloga ostatnio. Bynajmniej nie jest to spowodowane tym, że zapomniałem jak się składa zdania z literek. Zwyczajnie rzeczy codzienne zajmują mi na tyle dużo czasu, iż zaniedbuję nieco bloga. Dziś akurat znalazłem chwilkę czasu, toteż natychmiast spieszę z tym co tam u mnie.
Po pierwsze po chyba, niemal pięciu latach, wymieniłem komputer, a raczej dostałem w prezencie nowy. W końcu będzie możliwość nadrobienia zaległości w wirtualnym graniu, a i to jedynie gdy czas pozwoli. Na dobry początek na ruszt wrzucony został Fallout 3. Grafika rzeczywiśćie pokazuje jak wiele prezez te pięc lat się zmieniło. Gra się fajnie, ale tak czy siak nawet najlepsza grafika na monitorze nie będzie stanowiła dla mnie większej jakości niż dobra gra planszowa w gronie znajomych.
No właśnie, skoro o grach planszowych mowa. Chwilę temu (w minioną niedzielę) zakończył się - nie waham się użyć tego słowa - najlepszy konwent fantastyczny jaki kiedykolwiek odbył się w Toruniu - Copernicon 2010, na którym to wraz z Planszowaniem zaliczyliśmy jeden z największych sukcesów naszego klubu - zorganizowaliśmy Games Room liczący niemal 200 tytułów. W tym miejscu należą się podziękowania dla Was chłopaki, dla Scorgona, Mossa i Pawła. Dziękuję serdecznie za wszystko co zrobiliście by Planszowanie było pozytywnie zapamiętane, zwłaszcza w konwentowe noce! Dzięki!

Na wspomnianym Coperniconie z sukcesami zaprezentowałem się jako autor gier i Twórca programu. Turniej Pnącz zgromadził ostatecznie 12 osób i zdecydowana większość chwaliła grę. W Games Roomie znalazły się wszystkie, trzy dotychczasowo opublikowane, gry mojego autorstwa. Konkurencja i Pnącza były kilkakrotnie wypożyczane i zyskały dobre opinie. Przy okazji wywiadu telewizyjnego z jedną ze stacji CYFRY+, udało mi się zareklamować swoje gry ;). Organizowany już po raz czwarty przeze mnie turniej gry, autorstwa folko - Skoków Narciarskich, po raz kolejny okazał się hitem i zgromadził 16 osób. Powoli wpisuje się on na stałe w krajobraz toruńskich konwentów. Wracając zaś do kwestii moich gier, już pojutrze Targi SPIEL w Essen. Trzymajcie kciuki za Pnącza...

*Fotki autorstwa Borga, pochodzą z serwisu fandom.eu.

Fot. 1Na pierwszej z nich gram w Konkurencję z Szatim i jego kolegą podczas Coperniconu 2010

Fot. 2 Zwycięzca turnieju Pnącz, osoba która najbardziej pomaga mi we wszelkich inicjatywach związanych z Pnączami - Scorgon.

Podrzucone/wyszperane w sieci #9

2010-10-07T17:07:00.001+01:00

Planszówki from Mariusz Rosik on Vimeo.

W sieci pojawił się bardzo ciekawy dokument o grach planszowych. Szczerze polecam obejrzeć!

Recenzja gry Abalone (REBEL Times #36)

2010-09-28T11:05:00.004+01:00

W najnowszym, wrześniowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Abalone. Zapraszam serdecznie do lektury.

Grzybobranie - 04.09.2010

2010-09-15T18:00:00.000+01:00

Superjedynki 2010: Hip Hop

2010-09-12T14:36:00.003+01:00

Wiecie co? Nie sądziłem, że te czasy wrócą. A wszystko wskazuje na to, że jest minimalna szansa. Taka tyci, tyci. Ale zawsze… Mowa tu o Superjedynkach rozdawanych w Opolu wczoraj. Po trzech latach padaki w końcu kategoria Hip-Hop to nie Jeden Osiem L czy Verba, a Eldo(!!!) i Tede. Gdy dodamy do tego Pjusa z 2cztery7 w kategorii debiut, to jest rzeźnia. Czekałem jak nie wiem i obejrzałem. No i troszkę się zawiodłem. Tede, jak to Tede. Burak jakich mało, choć trzeba przyznać, że ze swoją ekipą prezentował się kolorowo. W sam raz do TV. No i właśnie ten koloryt idący bardziej w stronę Verbów i innych Mezów aniżeli Molesty czy Grammatika zdecydował o przyznaniu nagrody właśnie Tedzikowi. Wcześniej powiedział on mądre słowa, coś w stylu, że: „nie ważne kto wygra, ważne, że dobry RAP wraca do mainstreamu”. Niestety potem potwierdzając jakoby stereotyp, że ludzie słuchający RAPu ledwo z dżungli wyszli (Kie GO! Who Ya? ;) – to taka drobna prywata, nie zwracajcie uwagi jeśli nie wiecie o co chodzi) wyśmiał jedną z osób związanych z festiwalem, która potraktowała ich „po macoszemu”. Nie zdziwię się jeśli faktycznie tak było, niemniej to że o tym powiedział raczej niczego dobrego nie przyniosło. Wieś i tyle. Żal mi trochę Eldo (w top 3 moich ulubionych PL raperów ;)), który wypadł bardzo skromnie, niestety za skromnie jak na splendor tego typu imprez. Mam wrażenie, że osoba nie siedząca w rapie od dłuższego czasu (przeciętny widz Opola), absolutnie nie ma szans docenić tego występu. Brak fajerwerków, świecidełek, biednie ubrany koleś z odstającymi uszami i papla w kółko. Tak podejrzewam ludzie to odebrali. Szkoda. Ja się jaram. Pjus natomiast nawet w mojej opinii to – niestety – nieporozumienie. Jak to napisał ktoś na forum rapowym SLG: „Pjus wyglądał jakby go od respiratora odcięli”. Nie był w stanie mówić, a co dopiero rapować. Niestety, wbrew tekstom na jego albumie, chyba choroba go przytłacza. To już nie ten sam Pjus. Wierzę, że z tego chłopak wyjdzie. Szkoda go.

Poniżej występ Eldo i Tedzika, oraz wyniki głosowania:

Lśnienie #3 tuż, tuż

2010-09-06T20:13:00.001+01:00

Wielkimi krokami zbliża się trzecie Lśnienie, a w nim mój tekścior o pewnej planszówce z mrocznym Draculą w tle. Szczerze polecam już teraz. Jak tylko się ukaże, dam znać. A tymczasem powyżej macie zdjęcie wyszperane z kanału facebookowego Lśnienia, przedstawia próbne wydruki nowego numeru.

Recenzja gry Czarne historie i recenzja mojej gry Mech Wars (Rebel Times #35)

2010-08-24T10:44:00.006+01:00

W najnowszym, kwietniowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Czarne historie. Zapraszam serdecznie do lektury.
Ponadto, kolega z redakcji - Darcane, nie wiedząc, że Mech Wars to gra mojego autorstwa, popełnił jej recenzję. Najważniejszy ze współcznynników oceny w REBEL Times (Miodność) wyniósł przy okazji oceniania mojej gry 3/5, a więc nie jest źle. Darcane pisze: "Gdyby Mech Wars wydało jedno z zachodnich wydawnictw, byłaby to jedyna w swoim rodzaju, świetna gra".

Przyjezierzekon

2010-08-14T19:40:00.004+01:00

W poniedziałek, szczęśliwie (o ile nie nastąpi apokalipsa, będę zdrowy i nie wydarzą się różne inne, niechciane zjawiska) będę miał okazję znowu wyrwać się z Torunia. Można dyskutować czy trzeci wyjazd w wakacje to dużo czy mało, moim zdaniem w sam raz. Na tydzień wybieramy się z MossGrande i jego znajomymi do Przyjezierza, nad jezioro. Taki swoisty konwent w swoim gronie. Moss bierze GameCube’a i Playstation, ktoś tam zabiera laptopy, Moss ofiarnie dorzuca do tego matę DDR. Jakby tego było mało, ciągnie z sobą kilka całkiem miłych planszówek. Głupio by było, gdybym i ja się nie zaangażował, toteż również dorzucam się z grami (myślę, że nienajgorzej, widać to na grafice obok). Może w końcu uda się ogarnąć zasady i zagrać w upragnioną Cywilizację. Modlę się o dobrą pogodę, ale z prognoz widać, że różnie to może być. Przynajmniej w poniedziałek ma być parówa, toteż jak tylko koło południa zajedziemy, biegnę do jeziora jak bezdomny menel do jabcoka. Zapowiada się planszowo i growo. Może jakieś sporty uda się zaliczyć również… No i popływać w polskich sikach szumnie nazywanych jeziorami. To już ostatnia prosta przed poprawkami, które i tak nie za bardzo dają mi wiarę w cokolwiek. Człowiek do pewnego stopnia, wierzy, stara się, ma nadzieję, jednak w końcu cienka linia pęka, sprawiając, że wszystko jest obojętne. Staram się do tego nie dopuszczać. Wierzę, że wypocznę i wrócę naładowany pozytywną energią. Wierzę też, że Pnącza, które w tej chwili są dosyć daleko, zapracowują na siebie całym swoim mechanicznym sercem, tak jak i ja w nie wkładałem wiele pracy… i serca właśnie.

P.S. Zdjęcia pochodzą ze strony http://www.przyjezierze.pl/ , tam ich większa ilość, a także inne informacje na temat kurortu.

Takie tam boiskowe zabawy 10.08.2010

2010-08-10T13:30:00.002+01:00

Pnączowy Newsletter #2

2010-08-05T08:05:00.009+01:00

Z Pnączami dzieje się ostatnio bardzo dużo. Bardzo dużo dobrego. Powiedziałbym, może nawet, że więcej niż się spodziewacie. Tak zupełnie szczerze, jestem naprawdę mile zaskoczony w kwestii tego, z jak szerokim odzewem spotyka się moja gra, a to chyba nie koniec. Po kolei:
• Grubo ponad miesiąc temu ukazały się w pełni grywalne i ładne Pnącza Online na platformie Vassal. W tym miejscu pragnę serdecznie podziękować za testowanie wersji online Mossowi, Gumie, Scorgonowi i Szatiemu. Wielkie dzięki! Naturalnie równie duże wyrazy szacunku dla Softbuga, który przygotował Pnącza Online. Wszystkich zainteresowanych internetowymi grami w Pnącza zapraszam tutaj po więcej szczegółów. Poniżej zaś przedstawiam prezentację wersji online w języku francuskim (może, ktoś rozumie o co chodzi i przetłumaczy? W każdym razie moje imię i nazwisko po francusku brzmi śmiesznie ;).

Pnącza odwiedziły kolejny konwent. Tym razem była to warszawska, Avangarda. Choć w oficjalnym programie nie zgłaszałem żadnych atrakcji związanych z Pnączami, to nieco mniej oficjalnie pokazywałem je w Games Roomie warszawiakom, gdzie gra spotkała się z nienajgorszym przyjęciem. Rośnie również liczba ocen na BGG (już 18 ocen i średnia niemal 7/10, czyli zdecydowanie najwyższa z publikowanych dotąd przeze mnie gier).

Za sprawą Midagi ukazała się genialna, anglojęzyczna recenzja Pnącz pełna zdjęć, wyważonych opinii i generalnie samego miodu. Jeśli choć trochę jesteś zainteresowany/a moją grą musisz ją przeczytać! Obok widzicie zdjęcie z owej recenzji. Czyż Pnącza nie wyglądają ślicznie? I uwaga, zagadka dla Was:
Co jest nie tak na tym zdjęciu?

Moja relacja z Avangardy VI

2010-07-29T08:30:00.002+01:00

Avangarda – warszawski konwent – od dawna należała do ścisłej czołówki tego typu imprez (to już VI edycja!). Niestety należała ona również do ścisłej czołówki imprez, na których termin mi nie pasował (tak się przyjęło, że pierwsze dni lipca mam zawsze zarezerwowane dla rodziny). Szczęśliwie tym razem data zlotu zmieniła się na moją korzyść, a impreza zapowiedziana została na dni 22-25 lipca. Długo nie myśląc zadzwoniłem do znajomych osób i całkiem sporą ekipą wyruszyliśmy z toruńskiego dworca głównego w z góry upatrzonym kierunku.

"sprawdź to sam, zakochać się w nim łatwo
syreni gród, dla nas dużo więcej niż miasto”

Eldo „Miejski folklor”/ Zapiski 1001 Nocy

Ciąg dalszy tutaj.

Notka typu kibel

2010-07-17T21:55:00.004+01:00

Witam po urlopie drodzy moi czytelnicy (są tu jeszcze jacyś? : ). Wiem, wiem, wielu ma nadzieje, że JAskier w końcu napisze jakąś ciekawą notkę, taką nieco inną niż „mój pamiętniczku, dziś wstałem lewą nogą”, ale ni cholery nie jestem w stanie. Za dużo się dzieje, a to z kolei prowadzi do powstania, nie pierwszej i nie ostatniej, notki typu kibel. Tak więc polecimy zbiorczo. Wyjazd do Turcji, jak najbardziej udany i (o dziwo!) mocno planszówkowy. Szczególnie królowały Pędzące Żółwie, Keltis i lokalnie ubóstwiany Backgammon. W Turcji po staremu, to jest: meczety wyjące pięć razy dziennie, upał, cykady i generalny chill, co znakomicie potwierdzają koty na zdjęciu obok. Pomimo tego wszystkiego, cieszę się, że już jestem w Toruniu. Jakoś tak mam, że nie mogę tu nie być zbyt długo, źle mi wtedy. Dlatego w przeciwieństwie do wielu osób, nie mam podczas powrotu traumy i nie emanuję szczególnymi wyrazami żalu, ani stwierdzeniami „mogliśmy być tyle, a tyle dni dłużej”. Cieszę się, że wracam do swoich, do prawdziwego życia, a nie sztucznie wykreowanej rzeczywistości wakacyjnej.
Wysiadając z samolotu, czekałem na rześkie, polskie powietrze, po dwóch tygodniach patelni. Nie doczekałem się. Jak tam temperatura była iście saharyjska, to tu…? Kosmiczna? Megaupalna? Nienormalna w każdym razie. Nawet teraz, gdy piszę te słowa (a jest przed 23.00) tyłek klei mi się do fotela, jak świeża koszulka umazana nieopatrznie nutellą. Jakby tego było mało od jutra ryję na poprawkę ze statystyki, którą mam 21 lipca (chwała UMK za tak popieprzone terminy). Dziś miałem ostatni dzień względnego luzu, co zaowocowało wspólnymi testami tajnego projektu Mossa i mojego, którego zdjęcie widzicie u góry. Wbrew pozorom czasu mi wciąż brakuje. Tuż po poprawce, jedziemy silną ekipą na warszawską Avangardę. Liczę na dobrą zabawę. A po niej testy owej tajnej planszówki, granie, wyjazd do Przyjezierza. Oj będzie się działo.

Recenzja gry FITS (Rebel Times #33)

2010-06-29T20:47:00.003+01:00

W najnowszym, czerwcowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry FITS. Zapraszam serdecznie do lektury.

Nie ma lekko

2010-06-26T19:23:00.003+01:00

Ech studia zabrały mi wszystko. Absolutnie wszystko. Bynajmniej w ostatnim miesiącu, no troszkę więcej nawet, niż miesiącu. Chciałbym wierzyć, że to mi się opłaci, że kiedyś będę mógł powiedzieć – „Było warto!”. Tak więc co studia mi zabrały, ano jak piszę – dosłownie wszystko. Praktycznie cały maj i czerwiec niemal w ogóle nie grałem w planszówki. Znajomi najpewniej myślą, że mnie popierdoliło. Ile to już razy musiałem ostatnio mówić, że tu nie wyjdę, tam nie wyjdę, tego nie mogę… i ciul. Zamiast tego siedziałem nad Historią Socjologii – nie zdana, wrzesień, Makrosocjologią – nie zdana, wrzesień. Reszta mniej lub bardziej do przodu (poza nieszczęsnym licencjatem, z którym się nie wyrobię na 7 lipca), no i jeszcze pojutrze czeka mnie Statystyka (czyżby znowu wrzesień?). Przez naukę nie było też imprez, nie miałem nawet okazji napisać o stosunkowo znaczącym, w mojej „karierze” autora planszówkowego, wydarzeniu, to jest – premierze Pnączy Online. Jeszcze poświęcę temu osobny wpis. Odpadły z codziennych zajęć także deskorolka, koszykówka, no i – paradoksalnie – czytanie (w końcu naczytałem się sporo, ale raczej różnych pierdół, aniżeli dobrej prozy). Szczęśliwie wczoraj udało się pochlać i popalić to i owo, totalnie bez sensu, ale w dobrym gronie. Tego mi było trzeba. Bo choć dziś fizycznie jestem zmęczony, to psychicznie jakby odżyłem. Jeszcze ostatnie trzy dni. 1 egzamin i 1 praca do napisania. A później – mam nadzieję – planszówki, sport, muzyka, literatura, znajomi i wyjazdy. Naprawdę nie mam sił.

*Zdjęcie wykonane przeze mnie, całkiem niedaleko od mojego domu, z powodzi sprzed paru tygodni.

Podrzucone/wyszperane w sieci #8

2010-05-31T20:38:00.002+01:00

Recenzja gry Hawana (REBEL Times #32)

2010-05-26T07:20:00.002+01:00

W najnowszym, majowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Hawana. Zapraszam serdecznie do lektury.

Powódź 2010 i Koralina

2010-05-24T21:21:00.005+01:00

Ano ludziska. Rozpierdol. Apokalipsa. 666. 44. 13. Cokolwiek. Jak żyję nie bałem się, że zaleje mi domostwo. Najpewniej dlatego, że wcześniej mieszkałem na tyle wysoko, że jedyne co mogło dosięgnąć okna mego pokoju, to sraka jakiegoś ptaka, a i to jedynie w wypadku, gdy ten miał jakieś szczególne zdolności snajperskie. Jednak Kaszczorek to nie Jakubskie. Z drugiej strony Wisła to też nie Śniardwy, aczkolwiek tu już tak pewnym bym nie był, w świetle wielkiego rozlewiska, jakie powstało gdzieś tam przed Płockiem, między jedną czy drugą wioską (sorry za taką nonszalancję, ale orłem z geografii nigdy nie byłem ;)). Wracając, zaś do sytuacji w Kaszczorku… Masakra. Autobus ma objazd przez lasy i puszcze, tak, że gdyby nie miał dachu to pasażerowie siedzieliby oblepieni kleszczami, jak chusteczka higieniczna babokami. Akcja ratunkowa była hardcorowa, niemniej na całe szczęście sytuacja zdaje się być ustabilizowana, a woda opada (choć jeszcze wczoraj była 500m od mojego domu!). Niemniej dzielne chłopaki z Kaszczorka dali radę. Szczególnie cenię sobie, zażartą walkę z żywiołem o ochronę jednego z dwóch barów ;), która to zakończona sukcesem, została należycie opita. Weekend zleciał mi właściwie na ciągłym kontrolowaniu poziomu matki Wisły. Pocykałem, bezczelnie nieco zdjęć przedstawiających cudze nieszczęście, ale mają one na celu zobrazowanie powagi sytuacji, niebawem pewno je wrzucę. Zmieniając zaś temat.. Obchody i ogólne ogarnianie sytuacji, w przerwach zeszło mi na grze „Koralina” na Nintendo DS. Pomimo tego, że zbiera ona mocno krytyczne recenzje, mnie się spodobała. Potrzebuję ostatnio mało ambitnej rozrywki, bo nieco wysiadam. Tak więc przedkładam deskorolkę, imprezę czy nieskomplikowaną fabularnie i strategicznie grę nad chociażby czytaniu książek (za co pluję sobie w twarz, ale najzwyczajniej nie mam czasu/ochoty aby się skupiać). Koralinę ukończyłem przed chwilą i całkiem dobrze się bawiłem. Polecam naturalnie – film Koralina i najpewniej powieść (która, jak znam styl Neila Gaimana z książki „Księga cmentarna” musi być genialna). Obok zaś macie trailer gry i okładkę. Do rychłego!

Pnącza Online! Już wkrótce…

2010-05-17T12:43:00.005+01:00

Wróciłem z Juwenaliów. Z jednej strony zdegustowany słabą pogodą, i nie pasującymi mi artystami. Z drugiej – zachwycony Juwenaliowym Planszowaniem, którego frekwencję szacuję na około 200 osób. Wróciłem do domu po trzech dniach imprez, mając problemy ze zogniskowaniem wzroku, z powodu zmęczenia i przepicia. Mimo tego usiadłem do komputera, uściślając zaś – do internetu. A tam kolejna niespodzianka związana z Pnączami. Dziwne, że gra która nie została komercyjnie wydana przynosi mi aż tyle radości. Ludzie pytają, chcą grać, ogólnie kręci się. Tym razem na BGG otrzymałem geekmaila od użytkownika „softbug”, rodem z Paryża. Wiadomość kompletnie mnie zaskoczyła. Otóż ów miły paryżanin zapytał mnie o pozwolenie dotyczące przygotowania wersji online Pnącz. Chodzi konkretnie o platformę http://www.vassalengine.org/community/index.php , za pomocą której to da się grać za znajomymi (i nie tylko) w rozmaite gry. Wkrótce mają tam zawitać Pnącza, a znajdą się pośród takich sław jak Age of Steam, Carcassonne, Dune czy kilkadziesiąt innych (pełna lista tu). Otrzymałem również pierwszy koncept art z prac nad modułem Pnącz, który widzicie obok. Nie mogę się doczekać, aż będę mógł pograć ze znajomymi, a także nieznajomymi z zagranicy w Pnącza, przez internet. Mam nadzieję, że już niedługo.

Rap na dziś #8

2010-04-29T19:57:00.002+01:00

PARIAS - Hip-Hop vs Peja

Osoby interesujące się RAPem (także polskim) z pewnością wiedzą nieco o szczególnie głośnym beefie ostatnich miesięcy, to jest potyczce Peji z Tede. Przyznam osobiście, iż jakkolwiek nie przepadam za obojgiem z tych panów, o tyle rapowo byłem skłonny przybić Peji piątkę, wypadł lepiej, jakieś tam argumenty wysunął, choć jakby nie patrzeć "Zielona Gate" była totalnie kretyńskim zajściem. I tak jak uznawałem Peję za zwycięzcę, tak teraz widzę jak (włączający się w beef zlepek dawnej Molesty i Grammatika - PARIAS) niszczy poczciwego Rysia. I pod względem flow i tekstu i klimatu. To są dla mnie ikony polskiego rapu, takiego rapu słuchałem, słucham i chcę słuchać. Miazga, szczególnie Włodek (rapuje jako drugi). Polecam.

Recenzja gry Zostań Menadżerem (REBEL Times #31)

2010-04-23T11:14:00.005+01:00

W najnowszym, kwietniowym numerze magazynu o grach - REBEL Times, ukazała się moja recenzja gry Wysokie Napięcie: Zostań Menadżerem. Zapraszam serdecznie do lektury.

Takie tam

2010-04-19T16:12:00.003+01:00

Dłuższy (jak na mnie) czas się nie odzywałem. W gruncie rzeczy – jak to w życiu – dużo się dzieje. Ale nie do końca z tego powodu na złączach zapanowała cisza. Biję się w serce i kajam, najzwyczajniej złapało mnie lenistwo pospolite, będące efektem stukania w klawisze ku chwale toruńskiej socjologii i wytężonej pracy recenzenta planszówkowego (na dniach nowy REBEL Times z moim tekstem). Działo się ostatnio dużo i to nie tylko u mnie. Żeby daleko nie szukać zmarł prezydent Lech Kaczyński. Jaka moja opinia na ten temat? Ano, dosyć oczywista. Jasne, że mi przykro i to podwójnie, bo przecież sam na Niego głosowałem. Tragedia straszliwa, niemniej sądzę, iż godnie przez nas – Polaków – uczczona (wystawny pogrzeb, głosy chwalące prezydenta zewsząd, nawet pomimo wcześniejszych zwad). Jako, że jestem już nieco zmęczony tygodniową żałobą (w związku, z którą nie odbył się koncert Pezeta, na którym bardzo chciałem się zjawić), odbiję w stronę nieco bardziej pozytywnych tematów. Już w piątek Połowinki. Z jednej strony, połowa drogi ku upragnionemu Licencjatowi, z drugiej jedne, wielkie uświadomienie sobie jak bardzo trudno będzie zaliczyć ten rok. Zbliżają się absolutnie najtrudniejsze egzaminy mojego życia (Statystyka i Historia Socjologii). Jestem absolutnie przerażony, choć powiedziałem sobie już, że nawet jeśli będę miał poprawiać z pięć razy, to to uczynię. Dooobra, bo zaczynam głupoty pisać ;). Pewno to i tak nikogo nie interesuje. Z rzeczy dalszych, ostatnio powróciła mi niemiłosierna zajawka na deskę. Miniony weekend spędziłem niemal cały na toruńskim (wbrew początkowej mojej opinii – ŚWIETNYM!) skateparku. I choć ekipa nie ta sama (Wałcz w LBN, Miłek nie wiedzieć czemu w domu), to czuję to co kiedyś. To, co czułem lecąc sobie na zdjęciu obok. To dobrze, że to czuję. Zajebiście dobrze.

Podrzucone/wyszperane w sieci #7

2010-04-04T18:28:00.005+01:00

Guma wstawił, to ja też. A co. Ekipa TDF na Pyrkonie 2010. Konkretnie to: ja w cylindrze, tudzież Niuerze i Guma we włosach indiańskich. Ogólnie to poza tym, że się przeziębiłem to dzieje się. I w kwestii TDF i wogóle. Wkrótce wysyłam paczkę do Saragossy i to wcale nie dlatego, że mam wujka w Hiszpanii. Ale póki co, sza. Wkrótce info. Piona.

Pnączowy newsletter i mój debiut w REBEL Times

2010-03-29T08:50:00.004+01:00

Ukazała się trzecia recenzja mojej najnowszej gry pt. "Pnącza". Gra została stosunkowo pozytywnie odebrana, a recenzent - Sting, przyznał jej notę 3/5, argumentując: Prosta i szybka gra interakcyjna, nic dodać, nic ująć. Zachęcam do przecztania całej recenzji gry na łamach trzydziestego numeru magazynu REBEL Times (W tym numerze również mój debiut w redakcji owego magazynu, zapraszam do lektury mojej recenzji gry "Mali Powstańcy").
Minął również koleny Pyrkon, jubileuszowy (bo dziesiąty), na którym to, po raz kolejny, miałem okazję zawitać. Co więcej w programie pojawiła się oficjalna prezentacja Pnącz. Pomimo niewilkiej ilości osób w niej uczestniczących (kiepska godzina poranna prezentacji), odbiór gry był bardzo pozytywny, co skłania mnie do dalszego promowania tytułu i ew. dalszych poszukiwań komercyjnego wydawcy.
Pnącza w ostatnich dniach zostały także dodane, przez jednego z brytyjczyków ciepło wypowiadającego się o moim tytule, do listy gier "zasługujących" na wydanie (Print And Play (PnP) Games That Deserve To Be Published). Ben Bateson napisał nawet: This one has some excellent presentation and a pretty flawless mechanic. I could see it going in a Kosmos little box, easy-peasy! Miło by było gdyby te słowa okazały się prorocze ;).

Chce ktoś z was kurę?

2010-03-21T11:12:00.003+01:00

Weekend minął naprawdę zacnie. Mój dylemat być albo nie być (w Toruniu przez weekend), rozwiązałem stawiając na „być”. Nie pojechałem z rodzinką do Warszawy, wybierając Planszowanie i koncert Zeusa w Toruniu. Na Planszowaniu udało się rozdziewiczyć Eufrat i Tygrys, a partia była bardzo przyjemna. Potwierdziła się teza, że Knizia raczej nie zawodzi. Po Planszowaniu szybkie piwo i takie tam z Gilem u wujasa i ruszyliśmy do NRD. Koncert okazał się całkiem fajny, choć kilkakrotnie wysiadł sound system sprawiając, że obecni pogrążyli się w ciemności. Poznałem kilka osób, porozmawialiśmy o scenie toruńskiej, o tym dlaczego PTP się nie słucha, a dlaczego Małpy – przeciwnie. O tym, że Rysiu Pe – nie, a Eldo – zdecydowanie tak, i paru innych gorących dla wszystkich słuchaczy polskiego rapu kwestiach. Udało mi się przez chwilę pogadać z gwiazdą wieczoru, i teraz za mną, na szafie, wisi plakat z podpisem Zeusa. Fajno. Aaa, właśnie. W piątek nagrałem też kolejny kawałek o tytule „Zdrowie”. Najpewniej Ci co mieli przesłuchać, już to zrobili, ale jeśli ktoś jest chętny, to niech da znać. Ogółem, bardzo pozytywny weekend, ale pewno zastanawia Was o co chodzi z tytułem notki. Już przechodzę do meritum. Rodzinka wróciła wczoraj przed kolacją. Bawiłem się z Julą, aż tu nagle wchodzi mama i mówi: „Chce ktoś z Was kurę?”, wyjmując… kurę zza pazuchy. Szczęki nam opadły i wybuchneliśmy śmiechem. Co prawda była to tylko zwykła ozdoba na Wielkanoc, ale wyszło to przekomicznie. Ni z gruchy, ni z Pietruchy mama wyskoczyła z kurą. Ale jedno ta kura mi uświadomiła. Właśnie ta jedna kura wiosnę czyni. Mama zaczyna stroić dom do Świąt, a i za oknem jakoś raźniej. Nawiązując do tytułu notki: „Po takiej zimie chyba każdy z nas chce taką kurę, kurę zwiastującą wiosnę!”.

Eldo, 03.03.10, Klub "Bunkier"

2010-03-08T18:18:00.003+01:00

Szósty marca był dniem wielkim, nie tylko ze względu na wyczekiwany baaardzo koncert Eldo w Toruniu, ale również BallCon II, o którym jeszcze najpewniej napiszę parę słów przy najbliższej okazji. Po raz kolejny dobry rapowy koncert miał być zorganizowany w klubie Bunkier i tam też mniej-więcej około 20.00 zjawiliśmy się z Wałczem, nie chcąc też przegapić jednego z zespołów grających jako suport, mianowicie duetu - Mono/Poka (polecam, www.monopoka.pl – tam ściągniecie ich płyty). Ludzi stawiło się w pip. Śmieliśmy się, że w razie pożaru to by tam istne Auschwitz było. Masakra. Podejrzewam, że grubo został przekroczony limit osób jakie regulaminowo mogą tam zostać wpuszczone na tego typu imprezie. W gruncie rzeczy to nic dziwnego, bo gwiazda wieczoru też nie byle jaka. Staliśmy przy barze (jedyne miejsce, gdzie dało się jako tako machnąć ręką żeby kogoś nie zahaczyć), sączyłem sobie piwko, podekscytowany atmosferą pełną napięcia, jaką dało się wyczuć w powietrzu, a wszystko to w rytmach głównie klasycznego rapu amerykańskiego, serwowanego przez DJa. Bunkier nie ma szatni (swoją drogą kicha straszna) toteż staliśmy w kurtkach, mokrzy jak świnie, z uwagi na duchotę spowodowaną ilością zgromadzonych ludzi (około 300 osób). Całość się przeciągała i zamiast o 20.00 pierwszy z suportów ruszył o 22.00. Był to duet Dondi/Ammon. Absolutnie mnie nie przekonali i praktycznie nie ruszaliśmy się od baru, również publiczność nie szalała specjalnie, po paru kawałkach zaczął się wreszcie konkret. Na scenę weszli Mono i Poka (z Poką zresztą rozmawiałem przed koncertem, jako że się znamy, więc o opóźnieniu szczęśliwie zostałem poinformowany wcześniej). Chłopaki dali radę, aczkolwiek z Wałczem mieliśmy podobną uwagę, że gitary nie do końca im pasują (na stałe koncertują z dwoma gitarzystami). Ja na przykład w rapie lubię klasyczne brzmienie, które mocno zaburzają mi gitary grające stale w tle. Jedna solówka – ok., świetnie, cały koncert – już niekoniecznie. Nie zmienia to faktu, że energia była, oj była. Publicznośc również zaczęła się bawić, a i my w końcu odbiliśmy od baru o parę kroków (więcej nie dało rady). Później – niespodziewanie – zagrała Hifi Banda. Podobało mi się na tyle że właśnie zabieram się za przesłuchanie ich nowej płyty, której singiel całkiem mi się podoba (słuchałem go już przed koncertem) i który to zagrany został na samym początku ich występu. Po paru kawałkach na scenę trafił Eldo i zaczęła się rzeź. Po tym koncercie potwierdziłem swoje zdanie, iż Eldo jest naprawdę łebskim gościem i nie ma co słuchać komentarzy, że na siłę udaje inteligenta. On po prostu jest świetnym człowiekiem, nie gwiazdorzy, jest naturalny. Poszło sporo numerów z płyt Grammatika, ze dwa z Eternii, ze dwa z nowej płyty, ze dwa z Dioxem, który wspomagał Eldo rapując, parę kawałków nie kojarzyłem wcale. Tak czy siak było cudnie, a w domu zlądowałem późno i całkiem wstawiony, przez co wysłałem Ani głupiego smsa ;). Ech, to tylko świadczy o tym jak zajebiście było : ). Zdecydowana czołówka koncertów na jakich byłem. Tylko szkoda, że odbywają się one w tak nieprzystosowanej lokacji jaką jest Bunkier. Nawet Eldo śmiał się z braku klimatyzacji. Niemniej ani duchota, ani zbyt dużo ludzi, ani brak szatni nie zepsuły ogólnego, zajebistego wrażenia.

*Poniżej zapis fragmentu koncertu z Eldo w roli głównej i singiel HiFi Bandy, który między innymi zagrali.

Kaszel

2010-03-02T14:18:00.004+01:00

JEBUUUT! Cóż to za hałas? Wybuch z armaty, trzask zawalającego się budynku, tudzież wiatry po za dużej ilości wchłoniętej czerwonej kapusty, którą nota bene miałem wczoraj jako dodatek do obiadu? Nic z tych rzeczy. To mój kaszel. Pierdolony, dudniący jak zraniony smok, najzwyklejszy kaszel. Najzwyklejszy? A gówno prawda, nic w nim nie jest zwykłego. Częstotliwość co dwie minuty. Początkowo zaczynam czuć się jak rybka na słonecznym brzegu, wytrzymuję sekundę i… Pierdut!!! Z mocą taką jakbym chciał usunąć aliena z organizmu. Dziś nieprzespałem nocy, chodzę jak widmo. Za niecałe dwie godziny angielski, czuję że będę w centrum uwagi. I tak jak czasami chcę być w centrum uwagi, tak tym razem nie bardzo. Jak zainfekowany okaz w zoo będę tubalnie napieprzał zaburzając błogą ciszę i przewijającą się gdzieś w tle mantrę prowadzącej zajęcia. A wieczorem błoga nebulizacja*, która prawdopodobnie po jednej, maksymalnie dwóch sesjach znów przywróci mnie to życia. A na to właśnie czekam. Bo BallCon i koncert Eldo zbliżają się. Oby mi przeszło. Bo rybki na konwenty nie chodzą (płyną?), na koncerty tym bardziej…

*Poniżej słów parę o nebulizacji. Niemal identyczny sprzęt mam w domu

Pnącza napierają

2010-02-22T17:14:00.004+01:00

Oto komentarz zamieszczony przez jednego z amerykańskich użytkowników serwisu BGG. Komentarz dotyczy mojej gry pt. "Pnącza":

Yup...this works. My decision to spend a bit of time mounting up the board properly was rewarded in this case. Half race game, half tile-laying, Creepers' real charm comes from the bonus spaces, familiar theme and interesting tile pick-up mechanic.

Warto też dodać, że ostatnio pojawiło się parę ocen 7/10 m.in od innych amerykanów, a także Belga. Niezmiernie mi miło. Szczytem szczęścia byłoby zobaczenie komercyjnego egzemplarza mojej gry. Byłem bliski sfinalizowania rozmów z jednym z dużych, polskich wydawnictw, ale z uwagi na politykę wydawniczą przyjmowaną na najbliższy rok (która została obrana po targach w Norymberdze) sprawa nie doczekała szczęliwego końca. Na pocieszenie mogę zaprosić na pierwszy turniej Pnącz, który odbędzie się 6 marca na Ballconie.

Się odechciewa

2010-02-19T20:29:00.004+01:00

Czasem łapię się na tym, że krytykuję wszystko i wszystkich. Nie zauważam zupełnie tego, że może to nie wszyscy naokoło są źli, a właśnie ja powinienem stanąć, pieprznąć się gumowym młotkiem – zupełnie jak w kreskówkach. Albo nawet nie gumowym, tylko takim konkretnym, drewnianym. Szybki –jebut-, chwila refleksji, rozmowy z samym sobą – stary, zjebałeś to i owo, jesteś kretynem, zmień się. Ciężko mi to przychodzi, oj czasem ciężko. Jednak zdarzają się również momenty, kiedy wiem, gdzieś wewnątrz czuję, że zrobiłem wszystko jak należy, jak trzeba było. Po A, nastąpiło B, a nie X. Efektem winno być C, a tu zamiast C ciul. Kupa, gówno, fail. Tak właśnie jest z egzaminem z Metod i Technik Badań Socjologicznych. Nauczony, jak przykładny student poszedłem na zerówkę. Byłem przekonany, że zdam, dałbym sobie rękę uciąć. Podobnie było z pierwszym terminem. Jak pewno się domyślacie chodziłbym dziś, jak pieprzony, bezręki Zombie. Czemu nie zdałem? Cholera wie. Nie jestem piękną laską (a i do przystojnego mężczyzny mi daleko), co więcej mój charakter pisma pozostawia wiele do życzenia. Może to miało jakiś wpływ na moją ocenę? Chciałbym wierzyć, że nie. Trochę inaczej było z Socjologią Ubóstwa. Tu, kajam się – nie nauczyłem się jak należy. Byłem przekonany, że poprawię. Gorzej, że informacja o tym, że nie można poprawiać, z uwagi na jakieś chore zapisy uczelni, spadła na mnie jak gówno gołębia na Szerokiej, tudzież jak grom z jasnego nieba. Jasno wynika z tego niefajność sytuacji. Warunek już jest, z MITów też straciłem wiarę. Jak dotąd nie wiedziałem, że będąc nauczonym i chcąc baaardzo zdać, można oblewać podejście za podejściem. Studia weryfikują podejście do życia. Uczą kombinowania i cwaniactwa, a chyba nie o to chodzi. Szkoda, że nie umiem i nie chcę ściągać na egzaminach. Gdybym posiadał tę umiejętność, łatwiej byłoby trafić do elit tego kraju. Bo jak ktoś ostatnio powiedział: „Na studiach trzeba umieć szybko obsługiwać telefon komórkowy”.

TDF 2009 – kurz i emocje dawno opadły i...

2010-02-13T18:51:00.004+01:00

Minął poprzedni TDF i to wcale dawno temu, dwa miesiące już będzie. Każdy kto się zjawił, wie jak było. Nie jestem do końca dumny z siebie jako organizatora. Głównie chodzi mi tu o nadspodziewanie małą frekwencję. Nie było to to czego oczekiwaliśmy, oj nie było. Powiem tak – bezpośrednio po imprezie, zorany jak dzika świnia, jak pogryziony, przełknięty i wyrzygany cheesbuger, na słowo „konwent” dostawałem drgawek. Nigdy więcej orgowania, nigdy w życiu. Pół roku ciężkiej pracy, nie – zapierdol, to bardziej adekwatne słowo. I co z tego? Ano, gówno. Takie brązowe i śmierdzące. Ludzie niezadowoleni, organizatorzy chyba jeszcze bardziej. Dlaczego w Czerniewicach, dlaczego na takim zadupiu? No cóż, powiem tak. Bardzo bym chciał kiedyś zrobić konwent w Sheratonie. Pachnące wykładziny, przepych. Blichtr. Ale podobnie jak w przypadku Sheratonu, tak i w przypadku Czerniewic chodzi o pieniądze. Poza tym ludzie marudzili „Czemu Grudzień?!”. „Przecież to zimno, ciemno i śnieżnie” – argumentowali. W sumie, trudno się nie zgodzić. Może i coś w tym jest…
Minęły dwa miesiące, dwa miesiące refleksji, organizatorskiego wypoczywania, takiego back to reality. Organizatorskiego raju, polegającego na braku obowiązków. I... cholera… Najwidoczniej niespieszno mi do raju. Pomyślałem, że fandom toruński, potrzebuje konwentu. Nie mamy warunków by był to Pyrkon czy inny Polcon. Konwent taki, że… ja pierdolę – jakby to Kapitan Bomba powiedział, ale uważam że należy nam się solidny konwent, a nie wiem czy wszyscy wiedzą, ale istniała spora szansa na to, że takiego konwentu by zabrakło. Piernicon miał ostatnio edycję pożegnalną, również Zahconu nie będzie.
Tak więc cała nadzieja w naszych TDFach, chcemy się poprawić. Zamienić wadę zimnego grudnia, na zaletę początku października. Jest szansa wstrzelić się w niezłą pogodę, a przynajmniej nie powinno być tragicznie zimno. Szykujemy nowe atrakcje, salę japońską, nowych, pełnych zapału organizatorów, tej samej nowoczesnej lokacji, umieszczonej nadal w Czerniewicach, ale jeśli aura dopisze, może to się okazać sporą zaletą. Mam nadzieję, że będziecie tam z nami. Mimo wszystko. Ku chwale naszego fandomu. Nie dajmy zginąć toruńskiej fantastyce. Już wkrótce ruszymy z pracami (www.tdf.irpg.pl wkrótce). A tymczasem dajcie nam jeszcze trochę pobyć w organizatorskim raju.

Foty pochodzą z arcyfajnej relacji z TDF 2009 serwisu Paradoks.

Podrzucone/wyszperane w sieci #6

2010-02-11T18:33:00.003+01:00

No i niestety, wykrakałem. Oblewam egzamin za egzaminem, kiepsko to wygląda. Jutro egzaminy z Metod i technik badań socjologicznych. Oby karta się odwróciła. Póki co niestety, wygląda to tak jak na genialnym demotywatorze poniżej.

Powstańcy w Rebelu, Claustrophobia w Lśnieniu, Planszówki w Nintendo DS, a gra we łbie :)

2010-02-03T14:16:00.005+01:00

Jak zwykle czas na chorowanie wybrałem genialny. Egzaminy walą się prosto na pysk, jak lawina (skoro już o pysku mowa, to mam silne postanowienie pojawić się na koncercie Pyskatego – plakat widzicie po prawej). Na razie sesja idzie podejrzanie dobrze, oby jutro moneta się nie odwróciła. No i właśnie po części o planach ma być ten wpis, w gruncie rzeczy to głównie o planach, tyle że nie związanych z zarywaniem lasek (LOL), uczeniem się czy innymi takimi, a… - no, o czym? Jasne, że o planach planszówkowych. Po pierwsze primo, jak wytrawny czytelnik mojego BLIPa ;) mógł zauważyć, piszę recenzję Małych Powstańców dla magazynu stojącego pod pieczą sklepu Rebel – REBEL TIMES. Dostałem propozycję wstąpienia do redakcji od samego red. nacz. Stinga, a że warunki współpracy wydały mi się stosunkowo korzystne, zdecydowałem się na nią przystać. Jak to u mnie bywał walnąłem gafę na sam początek, bo nie wyrobiłem się na deadline. Recenzja Powstańców, miała już śmigać w numerze na Luty, ale zamiast śmigającej recenzji, śmignęła mnie sesja i przetoczyła się przez minione dwa tygodnie jak Niemcy przez Polskę. Do tego stopnia, że nie dość, że się pochorowałem, to jeszcze w ubiegłym tygodniu nie stawiłem się na Planszowanie. Hańba. A plany się piętrzą i nie wiem czy to dobrze czy źle. Wczoraj przyszła do mnie użyczona, gorąca nowość – gra gatunku survival-horror o tytule Claustrophobia. Jak pewno się domyślacie muszę ją zrecenzować, tym razem dla Lśnienia do mojego kącika gier bez prądu. W ogóle ostatnio recenzencko działam na trzy fronty, ciekawe jak długo tak pociągnę. Z drugiej strony nie chcę rezygnować ani z Tawerny, ani z Rebela, a z Lśnienia tym bardziej. No, ale jedźmy z planami dalszymi. Jest silne postanowienie aby napisać obszerny i naprawdę solidny artykuł o grach planszowych na handhelda –Nintendo DS. Myślę, że o ile uda nam (ów artykuł we współpracy z MossGrande i Avantarem) się opisać to jak należy to będzie naprawdę kawał dobrego materiału. No i na koniec newsy najgorętsze. Albo nie, tylko jeden. Muszę stopniować ciekawe informacje co by nie było zbyt ciekawie, a więc dziś tylko jeden news. Mianowicie dostałem zlecenie na grę planszową na podstawie książki. Bardzo mi miło. Póki co nie mogę zdradzić zbyt wiele szczegółów poza tym, że mam na nią czas mniej-więcej do wakacji i że zdecydowałem się dobrać współautora bo to naprawdę poważny projekt. Owym współautorem został MossGrande. W najbardziej pomyślnym wariancie od tego weekendu ruszamy z pierwszym ścieraniem się pomysłów mechanicznych. O ile zdrowie pozwoli…

*Zdjęcia pochądzą z serwisu BoardGameGeek. Pierwsze przedstawia pionki z gry "Mali Powstańcy", drugie natomiast - figurki z gry "Claustrophobia".

"Wesołość"

2010-01-26T19:28:00.001+01:00

Dobrze jest popisać. Popisać coś innego niż pieprzone prace na uczelnie, które w gruncie rzeczy są popisem umiejętności wyginania zdań do niemożebnie przytłaczającej długości. Takie pieprzenie dla pieprzenia, byle ładnie brzmiało, miało dużo przypisów do mniej lub bardziej uczonych głów (z naciskiem na bardziej). Przydatne są również jakieś mega głupie, i - zapomniane nawet przez najstarszych gurali - słowa, bo to taki lans napisać termin „siermiężny”, „penalizacja” czy „egzemplifikacja”. Parę takich słów i od razu wykładowca, tudzież ćwiczeniowiec widzi, że ma do czynienia z człowiekiem na poziomie. To że przeciętny student w życiu codziennym zamiast mówić o penalizacji, powie raczej że ktoś kogoś za coś zapierdolił, nie ma tu znaczenia. Może nieco koloryzuję i przedstawiam studentów jako pół głupich (broń Boże nie o to mi chodzi, raczej chcę wskazać na pewien stopień „luźności” jakim się charakteryzują) ale to tylko obrazuje sztuczność nadmuchanych frazesów, które są tak na miejscu w języku naukowym. W ogóle jestem na drugim roku (dla jednych to pro, dla innych ledwie świeżak) i nadal nie mogę się nadziwić jak to wszystko na uczelni trzyma się w kupie. Ten jeden wielki bajzel, o często chorych restrykcjach i wytycznych. Ale jak to ktoś z moich znajomych ostatnio ocenił – jest wesoło. Cóż, czasem po prostu nie takiej wesołości oczekuję…, męczy mnie ona po prostu.

Rap na dziś #7

2010-01-25T20:53:00.003+01:00

Dziś kawałek, który w mojej opinii ma genialny refren. Jak wsłuchuję się w te instrumenty i głos Ramony to kojarzą mi sie dawne czasy, które już nie wrócą. Wakacje, które przeminęły, różne okresy mojego życia i tak dalej. Nostalgicznie bardzo, i fajnie.

Podrzucone/wyszperane w sieci #5

2010-01-22T13:29:00.005+01:00

Gdyby ten cykl notek nie miał stałej nazwy, to nazwałbym niniejszą notkę w stylu "Nowy Łukasz i seks". I bynajmniej Łukasz nie ma tuz seksem nic wspólnego, w dodatku nie chodzi tu o to, iż jest jakiś nowy Łukasz, a nadchodzi nowa książka - mojego ulubionego polskiego autora - Łukasza Orbitowskiego, o tytule "Nadchodzi" właśnie. Bez zbędnego pieprzenia polecam dwa filmiki. Pierwszy, to kontrowersyjna i w moim odczuciu przezabawna kampania dotycząca bezpiecznego seksu. Drugi filmik to trailer "Nadchodzi". Miłego oglądania.

Kampania - tutaj.

Zapowiedź "Nadchodzi":

Recenzja gry "Trener w Amoku"

2010-01-10T21:53:00.003+01:00

Dziś przedstawię wam zwariowaną grę o piłce nożnej. Myślicie sobie pewno – Futbol Ligretto, szalona karcianka wypuszczona na rynek nie tak dawno temu przez wydawnictwo Egmont. A właśnie, że nie, bo mam zamiar napisać o grze planszowej Trener w amoku, autorstwa Waltera Oberta, wydanej przez firmę Granna.

Dalszy ciąg recenzji w Tawernie RPG.

Pnącza w Secret Santa PnP 2009!!!

2010-01-09T20:22:00.002+01:00

Niedawno zakończona została akcja "Secret Santa PnP" największego i najlepszego serwisu o planszówkach na świecie - BoardGameGeek. Polega ona na tym, że każdy z uczestników (w minionej edycji było ich 44) wciela się w "Tajemniczego Mikołaja" i obdarowuje inną osobę pięknie wykonanym egzemplarzem darmowej gry. Z dumą donoszę, iż jeden z amerykańskich uczestników (o ksywce manmythmusic) został obdarowany... Pnączami! Prezent bardzo przypadł mu do gustu i przetestował go w prowadzonym przez siebie "Klubie Gier Strategicznych". Przyznam, że bardzo miło zrobiło mi się na sercu po przeczytaniu opinii, którą wklejam poniżej: "Creepers was a big hit with the group". Obok widzicie także zdjęcie egzemplarza Pnącz, jakim ów użytkownik został obdarowany, chyba nie muszę nic pisać na temat jego jakości. Nie mogę się napatrzeć...

Palec

2010-01-07T16:15:00.004+01:00

Z dumą donoszę (zresztą BLIPowałem już o tym), iż udało mi się wygrać konkurs na opowiadanie serwisu bestiariusz.pl. Jako, że w regulaminie nie wyczytałem żadnych zakazów co do publikacji opowiadań konkursowych, ani nie przypominam sobie również żebym podpisywał jakieś tajne dokumenty krwią, wobec czego zamieszczam mój tekst poniżej. Taki strasznie krótki szorcik, w mojej opinii nienajwyższej jakości, ale na tak durne hasła z jakimi miał być powiązany, arcydzieła stworzyć się nie dało. Mam nadzieję, że wkrótce zaserwuję Wam coś naprawdę dobrego.

Palec
W starym klasztorze, ulokowanym pośród klifów szeptów od dawna nie widziano takiego ruchu. Zważywszy na to, że jeszcze sporo czasu pozostawało do dni modłów, kiedy to wszyscy kapłani zbierali się do gorliwego czczenia Jedynego, wspólnej medytacji i rozważań, zaistniała sytuacja wydawała się co najmniej dziwna. Po co tu, na tej zapomnianej przez boga i ludzi ziemi taki rwetes?
Od dawna klasztor pod wezwaniem wielkiego młota przypominał bardziej siedzibę jakiegoś napalonego zielarza, tudzież ogrodnika. Mocno rozbudowane ogrody, z pewnością mogły uchodzić za ozdobę tego miejsca. Traf chciał, że ostatnio konieczność, kazała całkowicie zweryfikować jego idylliczny nastrój. Wszystko to rozpoczął konflikt z kapitułą magów...
Kłótnia wyższych władz kościelnych z magami doprowadziła do roszczeń tych drugich co do relikwii kościelnej – Palca Wielkiego Mnicha. Najwyższe władze kościelne zdecydowały o ukryciu relikwii właśnie pośród klifów szeptów, pod osłoną skomplikowanej sieci piwnic i lochów. Żywiono nadzieję, że tutaj potężny mag Jedius nie będzie szukał pożądanego przedmiotu. No bo czemu miałoby być inaczej? W końcu mało kto w ogóle pamiętał o tym miejscu.
Mimo tego najwyżsi kapłani zdecydowali o postawieniu licznych straży w klasztorze. Wszelka aktywność miała być w miarę możliwości kamuflowana, jednak mieszkańcy okolicznych wiosek od razu poznali się na całej akcji. Spokojna – na co dzień – okolica wydawała się być wyjątkowo ożywiona.
Miano nadzieję, że Jedius nie dowie się o kryjówce zbyt szybko, a z czasem gniew na wyższych kapłanów minie mu zupełnie, tak jak czas na tarczy starego zegara świętego Młotodzierżcy.
Dni mijały, a klasztor – zarządzany przez kapłana Mefiusza – stał, jak przed laty, nie niepokojony przez cokolwiek straszniejszego, od spadającego z niebios gołębiego łajna.
Był wieczór, a słońce pięknie świeciło czerwienią. Mefiusz czytał księgę świętą, a rozmyślania przerwał mu jeden ze strażników, który wbiegł do komnaty zaaferowany.
- Kapłanie Mefiuszu, jakaś postać zmierza ku klasztorowi. Wędrowiec ma wielki szary kapelusz, a w ręce dzierży drewniany kij, wyższy od niego samego. Bardzo przypomina maga – wysapał strażnik.
- Na Jedynego… - w głosie Mefiusza dało się wyczuć trwogę. – Natychmiast postawić wszystkich na nogi, nie czynić przy tym zbytniego hałasu.
Jedius szedł spokojnie w stronę klasztoru, gdy był oddalony od wejścia o kilkadziesiąt kroków, krzyknął:
- Wiem, że tam jesteście, i że ukrywacie Palec. Oddajcie go po dobroci, a obejdzie się bez rozlewu krwi.
Mefiusz wiedział, że nadeszło najgorsze. Jedyne co mógł zrobić, to jako najwyższy kapłan posłać ludzi do walki, a samemu uciec podziemiami z relikwią. Miał obawy czy podejmować tę decyzję. W końcu miał posłać tych ludzi na pewną śmierć. Niemniej nie miał wyboru, relikwia musiała pozostać w rękach władz kościelnych. Wydał rozkaz, a chwilę po nim rozpętało się piekło.
Jedius walczył jak oszalały, a z końca jego kija wylatywały co raz to wymyślniejsze pociski, kapłani i strażnicy klasztoru padali martwi, jeden po drugim, jak ranione przez myśliwego zwierzęta. Bo to właśnie potężny Jedius był tu myśliwym, a kapłani zwierzyną.
Mefiusz gnał podziemiami, z relikwią ukrytą pod habitem błagając Jedynego o to, by zrozumiał, że posłał swoich ludzi na pewną śmierć w Jego imieniu. O jednej rzeczy niestety nie mógł wiedzieć. Poświęcił ludzi dla marnego falsyfikatu, nic nie znaczącej podróbki. Właściwy Palec Wielkiego Mnicha, leżał w katedrze Jedynego na południu kraju, zabezpieczony przez radę najwyższych kapłanów. Klasztor Mefiusza był tylko wabikiem…

*Obraz do niniejszego wpisu pochodziz tej strony.

Freestyle Sylwester 09/10, czyli tak sie bawi ekipa Pierniconu i Toruńskich Dni Fantastyki :)

2010-01-02T12:41:00.028+01:00

Miniony Sylwester został zaaranżowany bardzo spontanicznie. Dzień wcześniej dostałem telefon od Seby, że robi domówkę i czy nie jestem chętny wpaść? W gruncie rzeczy stwierdziłem, że to świetna opcja. Spytałem jeszcze tylko czy mogę ze sobą kogoś zabrać? Nie było z tym większych problemów, więc zawinąłem z sobą Gumę i Michała, po drodze dokoptował się Gil, za to zrezygnował Michał... Dlaczego? Nie wiem... może swędział go nos, albo rzęsy? Heh, taki żarcik ;). Szkoda, że Michała nie było... No, ale nic to wróćmy do relacji. Po szybkich frytach w kebabowni na Szewskiej (nie jadłem kolacji) ruszyliśmy w stronę "Destination place", czyli ulicy Mickiewicza. Zgubiliśmy się w okolicy psychiatryka, ale pomógł nam szybciutko... nie, nie pan doktor, a Seba. Weszliśmy wysoooko w górę do mieszkanka. A tam czekała już na nas cała ekipa. Ładne parę osób. Rozmawialiśmy wesoło, piliśmy, paliliśmy i to samo w kolejności odwrotnej, od środka i we wszystkich możliwych kombinacjach. Gdy humory zaczęły już dopisywać zdaje się, że ja zaproponowałem byśmy urządzili sobie wieczorek fristajlowy. Chyba tylko poziom alkoholu spowodował, że wśród ekipy, która prawie nie słucha rapu wszyscy entuzjastycznie się do tego odnieśli. Seba wyjął mikrofony, przyciemniliśmy światło i zaczęła się jazda, głównie pod bity kalibra. Na majkach bawiliśmy się głównie w trójkę - Seba (pierwsze foto), Jarek (aka szalony kaliber style, drugie foto) i ja, czasem dołączała Magda (trzecie foto). Od dawna chciałem pofreestylować, ale nie było chętnych, strasznie na to czekałem i udało się w sylwestra. Kompletnie wcześniej się tego nie spodziewałem. Co więcej ekipa naprawdę dawała radę. Guma wypił domowej roboty wódkę (60% alko :))) i dosyć szybko zaliczył stan bliski zgonu. Walił C-walki i wogóle. Poza tym napisałbym coś jeszcze, ale mi zabronił więc nie napiszę. Musicie jednak wiedzieć, że na pewno się byście po nim tego nie spodziewali :). O północy wyszliśmy przed hacjendę :P, w stanie upojenia przytuliłem chyba z pół bydgoskiego płci przeciwnej, Guma się wypieprzył, śpiewaliśmy przyśpiewki chyba z 10 klubów i inne JP na 100%. Słowem żenująco i meega, meeega fajnie. Potem dalszy ciąg fristajl battle'a już tylko w duelu z Sebą bo reszta powoli wymiękała. A dalej sen z Anią... Oj było przyjemnie, tego potrzebowałem po półrocznej przerwie od czasu gdy byłem z Natalią (pozdrowienia, jeśli to czytasz!). A rano dziewczyny chciały oglądać "Kubuś Puchatek i Hefalumpy", jako że nie byliśmy zbyt chętni zagraliśmy w Pędzące Żółwie i Monstermaler, aby planszowo Sylwester nie był stracony. Koło obiadu, zawijaliśmy do domku. Było Przezacnie. Specjalnie dla Gumy: Taak, ten Sylwester jest w moim TOP 10 :D.

Hobbystyczny rok 2009

2009-12-30T10:39:00.020+01:00

Wzorem podsumowania jakie robiłem w roku 2007 (rok temu, jakoś o nim zapomniałem), co nieco o tym jak wyglądał dla mnie ten rok, jeśli o hobby chodzi.

1.Teksty

a) (planszówki) Jako redaktor Kącika Gier Towarzyskich Tawerny RPG spłodziłem w tym roku 10 recenzji:

Ponadto po dłuugiej (dwuletniej) przerwie ponownie zawitałem do drukowanej prasy. W drugim numerze pisma Lśnienie ukazała się moja recenzja gry Ghost Stories.

b) (konwenty, rpg) W Tawernie ukazały się także moje dwa poza planszowe teksty:

2. Moje planszówki

Ukazała się trzecia zaprojektowana przeze mnie gra planszowa pt. Pnącza. Niestety nie komercyjnie, jak dwie poprzednie, jednak na najwyższym możliwym poziomie na jakim da się to zrobić w internecie. Wirtualne wydawnictwo mark6 zrobiło bardzo dobrą robotę, nagłaśniając premierę gry, a załatwiona przez wydawcę okładka swoją jakością przebija niejeden komercyjny tytuł.
Niestety nadal nie mam autorskiej strony z prawdziwego zdarzenia, gdzie można by poczytać o moich planszówkach w jednym miejscu. Mimo tego staram się, aby BGG było wiarygodnym źródłem informacji na ich temat.
Na konwentach prowadziłem turnieje Konkurencji (Ballcon, Zahcon).
W mojej szafi leży kilka planszowych pomysłów

3. Planszówki

Statystyki BGG wykazują, iż najwięcej partii udało mi się rozegrać w Sierpniu (77), najgorszym zaś miesiącem był Wrzesień (20). Sumarycznie rozegrałem w tym roku 498 parti, czyli - niestety - o wiele mniej niż w roku ubiegłym (763).
Moja kolekcja uzrosła do 184 tytułów.

4. Organizowane konwety

Wraz z ekipą Planszowania i Klubem Sobótka, po raz pierwszy zorganizowaliśmy w Toruniu czysto planszowy, dwudniowy konwent - BallCon. Okazał się on być dużym sukcesem, przy praktycznie zerowej reklamie pojawiło się blisko 50 osób, a zabawa była naprawdę przednia!
Niestety o wiele gorzej wypadł TDF 2009. Jako organizatorzy przecieraliśmy oczy ze zdumienia, że tak mało konwentowiczów nas odwiedziło (140). Czyżby źle się działo z fantastyką w Toruniu? Klapa frekwencyjna, a przez to finansowa spowodowała, że ważą się losy przyszłorocznej edycji.

5. Planszowanie

Prężnie działało Planszowanie. Tu znajduje się filmik podsumowujący.

6. Konwenty i RPG

Pod względem konwentów, w tym roku nie mogę narzekać - Star Force, Piernicon, Polcon, Pyrkon, TDF, Zahcon.
Za to rok 2009 to kolejny rok posuchy rpgowej. Zagrałem ledwie jedną sesję w autorski system, i kilkulistową, niedokończoną kampanię w de Profundis.

A jakie plany na 2010r.?

Już teraz jest niemal pewne, iż w marcu odbedzie się BallCon 2. Serdecznie zapraszamy wszystkich planszówkowców (i nie tylko) na wspólne granie do Torunia.
Będę promował swoje gry na konwentach i postaram się opublikować 1-2 moje nowe tytuły. Jednym z nich prawie na pewno będzie moja logiczna gra memory pt. "Giftmania". Więcej na jej temat już wkrótce na jej podstronie na BGG.
Po raz kolejny będzie mnie można poczytać na papierze jako stałego współpracownika Lśnienia. Już w najbliższym numerze moja recenzja "Fury of Dracula".
Wielce prawdopodobne jest, że niebawem poczytacie mnie również w innym bardzo dobrym magazynie. Już niedługo napiszę więcej na ten temat.
Po raz kolejny napiszę (i pewno znowu nic z tego nie wyjdzie), chciałbym chociaż troszkę w przyszłym roku pogrywać w RPG.
Jak co roku będę jeździł na konwenty, z najbliższych będzie to Pyrkon.

Pierwsza recenzja Pnączy

2009-12-23T09:36:00.002+01:00

W serwisie GryPlanszowe.net pojawiła się recenzja mojej gry - Pnącza. Recenzent przyznał jej ocenę 5/10, więcej tutaj.

Świąteczny kosmita

2009-12-21T17:58:00.004+01:00

Dziś chciałem napisać o moim wyalienowaniu względem tegorocznych Świąt Bożego Narodzenia. Co roku na Święta czekałem z utęsknieniem, z radosnym wyczekiwaniem na moment gdy będę mógł się odurzyć zapachem zielonej choiny, a całość zakropić radosnymi Jingle Bellsami i innymi świątecznymi szlagierami z radia. W tym roku, Święta – jak to przytaczał Łukasz Śmigiel Kinga, na autorskim, na TDFach – zesrały mi się na głowę. Tak, po prostu szedłem sobie przez rok, dreptałem metodycznie od jednego obowiązku, do drugiego, aż tu nagle wielki gołąb, dzierżąc w dziobie flagę z napisem „Święta Bożego Narodzenia A.D. 2009” przyleciał i zesrał się całym dobrodziejstwem inwentarza. A ja jakoś tak - mając w perspektywie masakryczny styczeń na uczelni, śmierć dziadka który po raz pierwszy na Wigilii będzie siedział z drugiej strony…, ale nie stołu, a rzeczywistości – nie mam ochoty na tegoroczne Święta. Niby to brzmi durnie, bo nie to o czym piszę jest najważniejsze. Przecież chodzi tu o aspekt religijny, duchowość, a nie jakieś tam mało istotne pierdoły. Niemniej cały ten klimat dla mnie też ma jakieś (marginalne, ale zawsze…) znaczenie. A w tej sferze czuję się świątecznym kosmitą, zagubionym pośród ludzi robiących zakupy, pośród tych wszystkich Zenonów-mikołajów kupujących synowi „Lego: Batman” na PS2 (autentyk sytuacja z dzisiejszego biegania po bydgoskim Fokus Parku). Jeszcze trochę czasu do Świąt zostało. Mam nadzieję, że uda mi się zaasymilować pośród tego świątecznego uniwersum.

Mój tekst w drugim numerze "Lśnienia"

2009-12-16T14:40:00.003+01:00

W dniu dzisiejszym do Empików i dobrych salonów prasowych trafił drugi numer pisma grozy "Lśnienie", a w nim znalazła się moja recenzja gry Ghost Stories:

Witajcie, zanim przejdę do właściwej części tego tekstu czyli recenzji gry Ghost Stories, parę słów wytłumaczenia, a może wprowadzenia. Zacząć należałoby od tego, że nie każdy czytelnik Lśnienia, pokuszę się nawet o stwierdzenie, że niewielki ułamek jego czytelników - zdaje sobie sprawę o istnieniu nowoczesnych gier planszowych, zrywających ze schematami popularnego Monopolu, Chińczyka czy Grzybobrania, gier ambitnych i nietuzinkowych, jednak przystępnych dla każdego z nas. Co więcej, nie dość, że takie gry powstają (i to w niemałych ilościach), to w dodatku wiele z nich może stać się nam szczególnie bliskich, za sprawą tematyki grozy czy horroru, które tak lubimy. Tak więc, jeśli przyjdzie nam ochota na relaks w bliskich nam klimatach, a będziemy chcieli go połączyć ze spotkaniem towarzyskim nie powinniśmy się wahać. Od teraz owe spotkania będą spływać krwią, strasznymi historiami i mrokiem, a to wszystko w miłej atmosferze, wśród znajomych, zagryzane paluszkami (słonymi…) i popijane colą/piwem/krwią… znaczy sokiem pomidorowym.

Ciąg dalszy w Lśnieniu #2, polecam kupić i poczytać.

Recenzja gry Anty-monopoly

2009-12-16T08:57:00.004+01:00

Chyba każda osoba miała kiedyś styczność ze sławetnym Monopoly. Pomijając już walory mechaniczne, których notabene nie ma za wiele, ta gra łączy pokolenia. Grają w nią starzy i młodzi, częstokroć nie znający jeszcze natłoku wspaniałych, nowoczesnych gier planszowych o nieszablonowych tematykach i rozwiązaniach mechanicznych. Monopoly jest w tym gronie raczej dziadkiem, który zapowiedział, iż w tematyce gier bez prądu da się dużo wykoncypować. W mojej jednak opinii, gra ta nie jest w stanie równorzędnie konkurować z aktualnie wydawanymi pozycjami.

Dalszy ciąg recenzji w Tawernie RPG.

TDF 2009 - fotorelacja

2009-12-15T16:26:00.010+01:00

Najliczniejszy turniej w Games Roomie, turniej w...

... "Skoki Narciarskie"

Sir Jedi pajacuje... znaczy prowadzi ;) spotkanie autorskie z Łukaszem Śmiglem.

Stoisko akredytacyjne i włóczący się Sir Jedi.

"Trener w amoku", Zosia jako przykładny trener czyta reguły gry ;)

Niedzielna partia w nowość wyd. Granna "Trener w amoku".

Głodówki raczej nie było - stos kartonów po pizzy.

Radosna twórczość organizatorów i... konwentowiczów.

Radosna twórczość konwentowiczów na plakacie oficjalnej pizzeri konwentowej.

Spotkanie autorskie z Łukaszem Śmiglem, przygląda mu się Piotr Rogoża, prowadzi Sir Jedi.

Mało interesujące pieprzenie na kacu

2009-12-05T12:51:00.008+01:00

Nie lubię i staram się nie pisać na kacu, na kacu przekraczającym niebezpieczną i cienką granicę dzielącą stan względnej trzeźwości i poimprezowego nawalenia w trzy dupy. Cóż, dziś postanowiłem złamać tę zasadę i napisać notkę w stylu emo, na godzinę po moim powrocie z zielono-złocistej imprezy. Sam się boję o to, co zostanie wylane na migający papier komputerowego Worda. Mam nadzieję, że jak się porządnie wyśpię i przeczytam to za parę godzin to nie będę miał tygodniowej traumy (zresztą wiele to nie zmieni o czym za chwilę). Jeśli już w tym momencie denerwuje Cię moja wylewność (jak u Cygana), to przerwij czytanie, możliwe że nie będzie tu nic ciekawego. Piszę tę notkę typowo dla siebie, taka emo, dołująco, blogasowka notka w stylu „mój pamiętniczku”. Mówi się, że można być „w czepku urodzonym”. Gorzej, że nie słyszałem o kimś kto by tak się urodził, ze mną również tak nie było. Staram się pocieszać, że to co mnie gryzie, jest o niebo lepszą sytuacją, wręcz śmieszną od tych jakie przeżywają inni ludzie. Naprawdę nie mam jakichś kardynalnych problemów, a mimo to coś jest nie tak. Ostatnio, wszystko się wali. Jeden strzał, drugi, trzeci i dla odmiany dobra wiadomość. A co po niej? Taa… Kolejne strzały, prosto w pysk. Jeszcze stoję na nogach, ale mało mi brakuje do majestatycznego, łabędziego lotu z pokracznym lądowaniem na ziemi w stylu padającego Gołoty. No i po części jest to wina TDF 2009, choć na chwilę obecną jakoś łatwiej nam to idzie niż wcześniej, chyba powoli nabieramy doświadczenia. Jednak i tak zdarzają się bangery, powodujące to, że momentami trudniej jest mi zmrużyć oczy, normalnie ze snem nie mam problemów. A to, że ktoś nie dojedzie, a to że czasu mało a rzeczy do zrobienia… dużo. Przez konwent też jestem zarąbany w akcji, jeśli chodzi o studia. Niemniej nie to najbardziej mnie dołuje ostatnio. Poznałem pewną osobą, która bardzo mi się podoba, przekonany jestem, że tego właśnie szukałem. Gorzej, że nie czuć i nie widać tego w drugą stronę. Dlaczego tak jest, dlaczego nie mogłoby być tak, że ludzie są sobie przeznaczeni i po prostu do siebie pasują. Niby taka miłość istnieje i to nie tylko w podręcznikach, widać jej przykłady na co dzień. Na ulicy, w parku, w rzucanym od pędu na lewo i prawo tramwaju. Szczególnie widoczne jest to w lato. Zazdroszczę i chylę czoła dla tych, którzy po prostu „się poznali” i „tak sobie są razem pięć lat”. A ja tak sobie nie jestem… i nie jestem… Może za wiele wymagam od drugiej osoby, nie dając wystarczająco wiele od siebie?

Rap na dziś #6

2009-11-23T21:02:00.004+01:00

Śmiga już drugi solowy album łódzkiego rapera - Zeusa. Album dorównuje prześwietnemu debiutowi. Już szykuję się na koncert, a tymczasem sprawdźcie kawałek poniżej. Dla mnie absolutna czołówka jeśli chodzi o tą płytę. Zarówno bitowo jak i tekstowo.

O padaniu na pysk

2009-11-18T21:29:00.005+01:00

Zaniedbałem ostatnio bloga na rzecz, radosnego BLIPowania, które strasznie mnie pochłania i równie strasznie się podoba. No to jedziemy. Ukazały się Pnącza, które wywołały straszliwą burzę na Games Fanatic, liczba komentarzy pod artykułem Nataniela na ich temat wzrosła już niemal do 250. Sporo z nich to typowe posty bez sensu, ale jednak liczba robi wrażenie. Zainteresowaniem niemal przebiłem (przy ogromnej pomocy Mar_cusa) trzewikowego Strongolda, heh ;). Z rzeczy dalszych ostatnio odkryłem jak bardzo czynność przemierzania drogi na angielski na Gagarina przypomina mi funkcjonowanie górników, czy pracowników pracujących w tzw. trybie shiftwork, że tak napiszę ;). Autobus nr 15 zawalony jest ludźmi tak, jakby co najmniej koniec świata się zbliżał i to wcale nie w 2012 jak dzielni Majowie przepowiedzieli, tylko już teraz, choćby zaraz. Brakuje tylko hord zgłodniałych psów biegających na ulicach. W końcu autobus doczłapuje się przed Aulę, by tam odetchnąć z ulga wypuszczając ludzki balast przednimi, tylnymi i środkowymi drzwiami. Studenci (bo głównie nimi wypchany jest autobus) pędzą ze spuszczonymi głowami niczym Frodo z pierścieniem w stronę Mordoru uczelni. Tam dostają tęgie baty od orków-wykładowców (tak jak choćby kilkanaście dwój na jednym z ostatnich angielskich w naszej grupie, mnie szczęśliwie akurat nie było). Następnie wracają zmordowani do domu by wypisywać na swoich blogaskach, takie głupoty jak ja piszę teraz ;), by na nowo od następnego dnia powtórzyć schemat. Nie jest łatwo. Na szczęście życie umilają tak dobre książki jak „Dom na Wyrębach” Stefana Dardy. Książka przeszła niemal bez echa, co jest moim zdaniem sporym niedopatrzeniem. Klimatem przypominała mi dzieła mojego ulubionego Orbita, który już niebawem zjawi się na TDFach. No właśnie – TDFy. Dzieje się dużo i chyba pozytywnie, choć powoli zaczynam być zmęczony i mieć dosyć robienia konwentu. Nie martwcie się mam tak co roku ;). Za jakieś dwa tygodnie powinienem dostać depresji, z powodu obawy czy wszystko się uda. A za miesiąc okaże się, że wszystko się udało z Waszą pomocą, a ja będę padał na pysk ze zmęczenia. Bo czasem warto paść na pysk.

Rap na dziś #5

2009-11-09T12:16:00.001+01:00

Jak to mówi Guma: "Polecam ten styl życia" :D. A tak serio to dobra kawalina, teledysk też ok. Elo!

Święto Zmarłych 2009

2009-11-01T20:43:00.002+01:00

Kolejny rok, przychodzimy na cmentarz, aby oddać hołd zmarłym, osobom, które z jakiegoś powodu są dla nas ważne i chcemy o nich pamiętać. Traf chciał, że w tym roku było wyjątkowo… hm… smutno? Odszedł mi dziadek. Z pewnością najlepszy dziadek jakiego mogłem mieć, mój własny dziadek. Kilka miesięcy później straciłem i babcię, która zamknęła tę generację ludzi w naszej rodzinie. Starej gwardii nie ma i jest tak jakoś, pusto. Mam wrażenie (chyba całkiem trafne), że z każdym rokiem przy grobie robi się co raz mniej tłoczno. Moi rodzice się starzeją (wiem, nie odkrywam Ameryki, ale dziś jakoś szczególnie to zauważyłem), moja mama czasem zakłada okulary do czytania, choć nadal wygląda bardzo młodo, czego bardzo bym sobie życzył w jej wieku, choć przy moim trybie życie może być o to trudno. A i ja mam wrażenie, że dziś wiem o wiele więcej o życiu, może nie tyle ile bym chciał (czy naprawdę bym chciał?), ale więcej niż niegdyś. Przechadzając się z mamą po cmentarzu po różnych grobach często słyszałem zdania rodzaju: „To ten pan, któremu do niedawna mówiłeś – dzień dobry”, „To przyjaciel dziadka, zmarł niedawno” i wiele tego typu zwrotów. Poczułem, że być może już niedługo ja będę moim dzieciom (choć nadal twierdzę, że nie będę miał dzieci) opowiadał takie rzeczy jak dziś mama mnie. Wtedy chyba będę zupełnie przytłoczony biegiem życia i marnością naszego losu. I choć poniektóre rzeczy w Kościele Katolickim mnie śmieszą, to przy takich okazjach wiem, że wiara jest istotna. Bardzo istotna. Szacunek (a może brak szacunku?) dla tych, którzy bez niej się obywają.

P.S. Zebrało mi się na pesymizm ;).
P.S. 2 Jak widzicie po prawej zacząłem BLIPować, więc teraz macie mnie na wyciągnięcie ręki :). Postaram się rzucać możliwie często szybkimi newsami, których nie będzie mi się chciało rozwijać do rangi notki. Szczególnie ciekawe mogą być relacje z wszelkiej maści wyjazdów (głównie konwentów), które będę się starał wrzucać w czasie rzeczywistym :) (podczas trwania danej imprezy)